enim supra ociilum nulla vi musculari compressum remotis non accom- 

 modari et in slatu esse presbyopias maximas. Responsio est facillima. Iris 

 Lie praesertim suas partes implet. Dum toties bulbus, ut ita dicam, 

 quiescit, sumnie relaxata pupilla ampliatur et magnam radiorum lucido- 

 copiam per se ipsam transire lubet. Addas quod antea dictum fuit , 

 hominem scilicet, aetatis progressu, sensim sensitnque niagis presbyopem 

 fieri , et econtra rnyopem evadere propiorum objectorum saepius repetita 

 conlemplatione. Ea est ratio cur lente presbyopes evaduut qui ssepius 

 propiora vident et intuentur ; durn contrario citius in presbyopiam abit 

 illorum visus qui raro propiora cernunt. Praeterea corpora remota, qua? 

 colore, forma, situ, partium relatione, etc. diiferunt, imaginem confusam 

 in retina ferunt. Si igitur longa et protracta consuetude hominem do- 

 cuit quomodo, ob nimiam objecloimm distantiam, hoc vel illud corpus 

 appareat , objectum quam maxime remotum cognoscet. Concludere igitur 

 etiam possumus esse homines, quamvis non melius videant, remota 

 melius dignoscere discant. 



Theoriae nostrae oppositum fuit a mutato retinae situ visum turbatum iri. 



Huic objectioui respondebimus : cum Jurino , Lobe, Pemberton et 

 Porlerfield concedimus certum esse turbari visum si digito prematur 

 bulbus ocularis; sed digili rudem compressionem cum musculorum rec- 

 lorum actione non esse conferendam sustinemus. Hi enim, si insertionis 

 puncta situm eorumque longitudinem respicimus, ab omni parte in oculum 

 sequali et leni vi acturi stint, et cum in humorem vitreum pressio fiat, 

 aequaliter undique distribuitur , lens ita protruditur (1), sed fibrarum re- 

 tinae situs exinde nullomodo turbari potest. Alii ad bulbum ocularem 



(i) Quamvis Ilomius duos homines, lente orbalos, et qui tamen ad varias distantias adhuc 

 distincte videbant , in exemplum adduxerit, ut antea vidimus; illi tamen, qui operation! ca- 

 taracts se submiserunt, generatim vitris utuntur, ut ad omnem distantiam distiucte videant. 

 Hac sola jam elfici videretur experientia, oculi saepe laudati facultatem neque a figura neque a 

 loco lentis mutatis pendere. Sed non valet conclusio. Sub oculis enim hominem, olim lente 

 orbatum, habeo. Vitra convexa, quibus utitur pro variis objectorum distantiis, oculo vel ad- 

 movet vel ab eo magis removet et sic iisdem vitris et immutato proxima et remota videt. Sed 

 si vitra immota remanent et attente intuetur objectum, ad varias distantias situm, parte 

 oculi profecto mutantur ; nam idem adhuc distincte videt objectum. 



