memorem praestitit , in pacis foederibus Tyrios commemorando illosque conditio- 

 Bum , quas cum Romanis sanciverat , participes reddendo. Eadem , subsidio 

 Tyri ab Alexandro obsessaa cum venire non posset , foeminis et liberis ex ea 

 profugis in urbe sua sedem paravit. Quod amoris atque pietatis vinculum quo 

 metropolis et coloniae junctae , omnes populi partes ita constitutas , veluti eodem 

 stirpe ortas, complectebatur, cum coloniae inter se sororis nomine se appellarent (i). 

 Dionysius minor e Syracusis exul, asylum Leucade obtinuit, quae Gorinthiorum 

 colonia erat (2) , dixit se matris iram timentem , apud sororem perfugium quasrere. 

 Et Annibal, ut refert Livius (3), fugam capessere coactus, exceptus est a con- 

 ditoribus Gathaginis, ut ab eadem patria. Utica etiam a potente et superba 

 Carthagine ut soror babita esse videtur. Denique paterna cognatio , quae inter 

 metropolim et coloniam, coloniam ex colonia deductam melropoli, ut aviae 

 neptem , devinxit (4). 



Quod si populus boc vinculum , hoc sacrosanctum piumque fcedus negligeret , 

 vel adeo rumperet , magnum crimen commisisse habebatur ; et ah'i cum odio 

 contemptuque prosequebantur. Themistocles multum in Ionics a Xerxe subactos 

 invehitur , quod arma Atbeniensibus eorum conditoribus intulissent. Romani 

 Velitras Volscorum caput occupaverant , expulsisque incolis , coloniam ibi de- 

 duxere (5). Quae tamen urbs Romanorum dictis audiens non fuit , et , Latinorum 

 partibus majori cum studio susceptis , victa cum sociis victorum veniam implo- 

 rare coacta est. Romani misericordia erga Latinos moti, mitius cum iis egere$ 

 acerbiores autem in Veliternos colonos , decrevere 5 quod essent cives Romani , 

 saepeque rebellassent , mcenia eorum solo aequanda, terras publicandas , coloniam- 

 que trans Tiberim , apud Romae hostes , esse mittendam (6). 



(i) Polybius , excerpt, legnt. c. XXV. p. 1146. 

 (a) Teste Plutar , in Timol. p. 242. 



(3) XXXIII. 49. 



(4) Thucyd. lib. III. c. 01. Brand diss. polilico-jurid. 108-110. Heynius opusc. acad. v. 3. 

 p. aSg. 



(5) Liv. II. 3o. 



(6) Anglus auclor anonymus Gallice versus a V. C. Cerisier, auctore Heynio, p. 829. Histoire 



