( '6 ) 



tare 5 illis addirti , patria? fana et aras adhuc quaerere ; deos suos ut ex patriis 

 ortos habere illisque semper junctos. Ita in colonia eumdem omnino cultum 

 reperimus , qui in patria obtinuit $ et coloniae adeo , qua? propter discordias 

 civiles iratae solum verterant, ira per annorum seriem immutata et fracta, ad 

 patrios deos revertuntur , atque religio inter matrem et filiam amicitiae viucula 

 restituit. Sic suas colonias instruxerunt Phoenices, quibus difficillimum fuisset vi 

 eas subjectas tenere, quod non nlodo colonias a metropoli longo intervallo 

 distarent, sed etiam quod mercenariis usi, non satis potentes essent, qui tot colo- 

 nias sibi obedientes tenere potuissent. Habuerunt autem unum communem 

 deum Melkartem sive Herculem , quern omnes eodem cultu celebrarunt. Eadem 

 pietatis ratione colonias sibi junxcrimt Graeci nnam quasi gentem coraponentes , 

 quorum quasque civitas suo et diverse jure fruebatur , sed omnes tribus una 

 eademque religione tenebantur. Sic lonicae coloniae iuprimis Neptunum , Doricae 

 Apolunem colebant patriqs deos. Quod quidem et Pausanias (i) refert, dicens : 

 colonos sficum deorum patriae simulacra efferre } et in monumentis urbium 

 Graecarum atque Punicarum, qua? adhuc restant, semper dii patrii apparent, 

 exempli gratia in coloniarum iiumismatibus nomina et symbola videutur nu- 

 minum , quac patria colebat. Ex ipsis numis probatur Cretensium coloniam in 

 Acarnania extitisse , ut censet Raoul-Rochette (a) , dum sit altum apud histori- 

 cos hac de re silentium. Citii origo ex inscriptionihus lingua Phoenicuni exaratis 

 deducitur. In numismatibus Gaditanorum eminet ejusdem Herculis figura cum 

 Jiis verbis Mhahal Agadir , id est , Gadium rex (3). 



Hacc pia patrias imitatio non tantum ad numina spectabat , rilus quoque , vasa 

 sacra , templorum statuarumque formam aliaque monumenta complectebatur ; quae 

 certe non modo magnam vim ad inflammandos , pietatis sensu , animos habuit , 

 ut exemplum probat apud Thucydidem (4) , ubi Epidauri exules Corcyraeos 

 per communem sepulturam obsecraut, ut se restituant, sed etiam in obsequio 



(0 VII. II. 



(2) Tom. I , c. II. 5. II , p. 3g. 



(3j St.-Croix de Tetat et du sort des colon., etc. Section i re . , pag. n et 17. 



(4) I. 3 6. 



