nero (i) in consensum aclionum et consensum passionum distinguebat (2) : 

 prior qua: nihil aliud cst quam Bartheziana synergia , est concursus plurimarum 

 partium ad hanc vel illam actionem conspirantium ; posterior vero, consensus 

 obscurus Bausneri , dicitur compassio vel condolentia partium , vi cujus , una 

 male adfccta, alia pars diversa et remota condolet. Scholasticis sympathiae dis- 

 tinctionibus plane repudiatis , non rejicit rationem consensus partium quam pe- 

 tunt a communi nervorum origine , vel eorum communicatione 5 quoties uimirum 

 ilia communicatio observatur, vel subesse probabiliter existimatur ; imo in his 

 casibus , putat eum explicandi modum suflicere posse et debere. Quum vero 

 nulla manifesta aut probabilis connexio, nulla vicinitas, aut contiguitas nervorum 

 adsunt, opinionem Baglivianam amplectitur, nempe consensum per oscillationem 

 a loco primitus adfecto ad remotas partes, quibus per continuam fd>rariun sua- 

 rum seriem connectitur, communicatam, mediantibus membranis, fieri liquidum 

 li;il)ct : istae autem oscillationes frequentissime sed non semper ad cerebrum pro- 

 pagantur atque inde ad partes subjectas , sic quandoque reflexae , totam corporis 

 compagem in consensum trahunt. Caput non vel vix saltern nisi pia et dura matre 

 cum subjectis partibus consentit } cum cerebrum nullo scusu pnccli turn sit , cum 

 etiam plures sine cerebro vixerint, quia licet medulla cerebri baud adfuerit, 

 adfuerunt tamen binae meninges quarum praecipuum munus est mot us infernis in 

 partibus producere, varieque dirigere. Ad explicandam vero rationem cur, parte 

 aliqua adfecta , adficiatur solummodo altera etiam dissita , non autem aliae partes 

 quamvis priori viciniores sint, et cum eo communicationem alant , cl. auctor 

 statuit motus oscillatorios in centre nonnuuquam esse minores quam in circuitu 

 ita ut crescant , mi fama eundo : cum fibrae aliquando adco resistant , ut ibidem 

 fiuiantur et supprimantur. Fibra vero si magis expandatur ac sit elastica, eo magis 

 consentiet j si vero in visceribus vel glandulis quibusdam desiuat , peculiaris tune 

 cum illis aderit consensus. Et sic ob peculiares fibrarum progressiones uniones- 

 que, consensus oriuntur peculiares ; atque prout tonus, elater, fabrica membra- 



(1) De consensu parlium, lib. i. i656. 



(2) Tract, raed. de sympathia. Harlem. 1711. 



