(3 7 ) 



belli dissidia ct furores , quodammodo hunc nexum lingua moribusque junctum 

 restituerunt. Quaedam exempla hoc melius probabunt. Ita colonia in ultimis 

 Africae terris posita, cui nomen insulae Franciae, patriae auxilio et commercio 

 M|iins quidcm omnino destituta, miranda cum constantia hostibus earn cin- 

 gcntibus fortiter diu restilit ; neque penuria , neque angor , quibus multos per 

 annos premebantur , colonos impedire poluerunt quominus nolcntes in Britan- 

 norum ditioncm transirent } et quum , pace tertia Parisiis facta , tandem in hos- 

 tinm potestate manerent , mores tamen sensumque suae nationis retinent. 

 Britannia etiam tempore, quo America scpteutrioualis nondum suo jure frueba- 

 tur , usque ad finem belli septennis . nunquam a liberis suis auxilium petivit , 

 quin hi statim libentes contulerint (i). 



Colonia etiam , cui nunc nomen Canadae inferioris , quum . in pace prima 

 Parisiis facta , in potestatera Anglorum pervenisset , diu memoriam originis 

 Gallicae retinuit , paullisper forlasso et nunc retinet } cum lingua , mores et 

 religio hunc cognatiouis sensum alant. Quam ob rem 'omni tempore , quo sub 

 Galliac patrisc dominationc erant, coloiii, maximo cum amore illi addicti, saepius 

 armis contra Anglos juvabant patriam } et quum in Angliae diljonem transiis- 

 sent , coloniis Anglicis in America patrias imperium abnuentibus , jungere se 

 noluere , propter originis diflerentiam. Anglia etiam tanta cum aequitate justitia- 

 que hauc terram, sibi propter fructus ulilissimam , habuit, bene hanc originem 

 curans , ut , novo in America bello coorto , in fide intemerata maneret colonia (2). 



Idem cognationis vinculum per plura secula validum firmatumque aspicimus 

 in Hispaniae coloniis. Quae quidem conditae sunt tempore , quo natio primum 

 fere inter populos Europae tenebat locum. Coloniae patriam auctoritate et morum 

 cullu caeteras Europae civitates multum antecellere, et scientiarum sedem ac 

 fontem manere diu crediderunt , quapropter caeteros Europaeos multo sibi infe- 



(i) Raynal, Histoire phil. et polit. des etablis. et du comm. des Europeens dans les deux 

 Indes. lib. XIII, pag. 267 el sqq. lib. XIV, pag. 129 et sqq. lib. XV, pag. i4o el sqq. edit, 

 in- 13. S l . Croix , de Total et du sort des col. clc. , pag. 3i4 et sqq. 5 me . section. 



(a) Hceren laudatus, lorn. II, pag. 157. 



