( 49 ) 



indigenae. Quibus tamen, etiamsi diviles optitncqtie instructi esscnt, rcgcs, tales 

 colonias habentes, majoris moment! partem in rebus gerendis quam rarissime 

 mandare solebant , timentes ne hi magis colonia? quam patriae addicti forent. 

 Exempla sum Hispaniae Lusitanixque colonia3. At inde odium in iis coloniis 

 contra patriam ortum cst , quum coloni Europacos sibi pares tantum eruditione 

 aliisque dotibus , baud raro minoies, ut dominos sibi impositos babcrent. Inde 

 nata sacpius et alia incommoda, quum praefecti aliiquc magistratus statum colo- 

 niarum ignorantes , in eas missi multa juberent . qua; absona vcl in damnum 

 coloniae essenl, patriaeque commoda magis curarent quam coloniarum. Hi prae- 

 fecti tot tantisque vinculis cum patria conjunct! ., inprimis etiam studebant divitiis 

 ornati in patriam redire atque ibi his opibus frui. Hie ctiam fons uberrimus 

 querelarum qiue ex coloniis in Europam pervenere , quum pra-fecti facilius 

 poteslate sibi tradita abuti potuissent, irritis legibus contra hanc rem latis, quia 

 tarn longe a patria distabant , opibusque congestis , ambitu aliisque modi's ac- 

 cusali se defendcre poterant. Reges talia sentientes plura constituere contra 

 impotentiam avaritiamque prsefectorum , sed sacpissime frustra. Praefectus ex 

 colonia Hispana evocatus aliquod tempus ibi commorari jubebatur , ut accusa- 

 tionem inslituendi potestatem faccret } propter quaerimonias graves in Hispa- 

 niam reducebalur , alioquin statim in judicium vocabatur. Hac ratione ad pro- 

 positum non pervenerunt, quia successores, sappius judices facti, indulgenlei 

 cum habebant , quod , munere peracto , eodem modo se haberi sperarent. Ex 

 altera parle videmus patriam baud raro, Humboldt teste (i), dissidia inter 

 diversas partcs administrations foventem, ne jnnctae contra patriam agerent. 

 sirnt idem inter diversas populi classes fartum est. Quae tamen pmdentia ita 

 soppius vocata est, revefa, ut fit, vecordia erat. Nam coloniae his discordiis 

 oppressae jugum patriae impatienler ferebant, et junctae , viribns auctis , id ex- 

 cutere conatae snnt (a). 



(i) Esfai poliu'que ssr le royaumc de la nouvelle Espagne, vol. I, lib. II, cap. 6 et 7. 

 (a) Hecren , laodatui lib. I, p. 56. Robertson, histoire dc TAmtSrique , torn. IV, l.b. VIII, 

 pag. 196 et 207. 



