Nee ulla distinct 10 admittenda est inter naturalcs et illos, qui 

 ex damnato coitu iiaii sum, uti aliqui volant. L. &Jf. de pcc- 

 nis gcacralis cst, nee patitur exceptionem ullam, praeserlim cum 

 odiosa restriugeuda sint, ct nulla lex distinctionem illam con- 

 firmet. 



Alii frustra vero objiciunt nostrae sententiae /. 3 2. jf. de 

 decurionibus. Quamquam vero haec lex legitime procreates na- 

 turalibus quoad munera publica antcferat , inde tamen consequi 

 nequit , naturalcs liberos infamia maculates esse , e contra lex 

 in eodem paragrapho testatur, illos ad munera ct re et vita ho- 

 nestd admittcndos esse. 



V. Non minoris difficultatis est, titrum infamia proroganda 

 sit ad liberos , quos pater per testaraentum reprehendit, aul con- 

 lunieliie nota dcsignavit ? Primo intuitu affirmative cum Ac- 

 cursio (i) decidendum esse videtur ex dispositione /. i3 C. ex 

 quili. causis infam. irrog., quae expresse decidit, quamvis repre- 

 licnsio putris in testamento non inueret ignominiam liberis , ta- 

 men apud graves et honcslos viros existimationem illorum one- 

 rari. Nihil vero re accurate perpensa iniquius quam ilia Accursii 

 ecntentia. Huic merito obstat opinio Le Brun (a), cui suffragamur. 

 Quid mini frequentius quam reprehensio paterna ? Hoc enim pa- 

 ter circa Jilium sold faccre , ait legislator in/. i3a^.' de verb. obli"-. 

 Aliquando vero natura et auctoritas paterna patres impellit, ut 

 filios rcdarguant , ut ita illos ad meliores mores ducant. At ex verbis 

 ill is paternis non eruendum, liberos illos infamia notatos esse; 

 nam si iniqunm ilium juris rigorem cognovisset pater, baud dubie 

 filium suum non redarguisset. Nee ullo modo ilia legis condito- 

 ribus sententia tribui potest , cum /. 4 de inoff'. test, aperte dicat ; 

 non est consentiendum parentibus , qui injurias adversus liberos tes- 

 tamento indicunt. 



VI. Mutalio morum baeredis instituti num impediat , quo- 

 minus fratres sororesvc praecedentem turpitudinem invocent, ut 



(i) Cujn* icntentiaiu IraUit Le Brun: Traite des succ. liv. 2 clup. 3 ecl. 2 u a3 nag. 216. 

 (a) Loco laudato. 



3 



