(38) 

 SECTIO QUARTA. 



RENUNCIATJO. 



I. In solvenda qusestione , an renunciatio interposita ab eo , qui 

 alioquin jus ad legitimam habuisset, progignat legitimee ademptio- 

 nem, distingucndum esse credimus inter renunciationem factamante 

 mortem illius , e cujus successione legitima petenda foret , et inter 

 illam post mortem ejus factam. 



Priori casu 3 si quis a testatore certas res \el pecunias rece- 

 perit , et pactus fuerit , quatenus de inofficiosa querela adversus 

 testamentum minime ab eo moverelur , heec renuucialio nulla, et 

 perinde est , ac si juri suo non renunciasset , ita , ut vel exhajre- 

 datus vel prseteritus inofficiosi querelam nihilominus movere pos- 

 set. Justinianus in /. 35 i Cod. de inojf. test, dicit : Illud eliam 

 sancimus : ut si qnis a patre certas res vel pecunias accepisset, 

 et pactus fuisset , quatenus de inofficiosa querela adversus tes- 

 tamentum paternum minime ab eo moveretur : et post obitum 

 patris films , cognito paterno testamento , non agnoverit ejus ju- 

 dicium , sed oppugnandum putaverit , vetere jurgio exploso , hu- 

 jusmodi pacto filium minime gravari , secundum Papiniani res< 

 x ponsum , in quo definivit , meritis magis Jilios ad paterna obse- 

 quia provocandos , quam pactionibus adstringendos . a Et Paulas 

 sentent. recept. lib. IV tit. 5 8. In Schulting. jurisprud. antejus- 

 tin, pag. 3gg. Pactio talis , nede inqfficioso testamento dicatur , quere- 

 lam super judicio futuram non excludit. Meritis enim liberos , quam 

 x pactionibus adstringi placuit. Ratio itaque , cur ejusmodi reuun- 

 ciationes jure Romano sint probibitse , non tarn in eo posita esse vi- 

 detur , quia pacta de non succedendo jure romano sint nulla (i) , 

 Sed prsesertim , ut Justinianus et Paulus ipsi dicunt , quia meritis 

 magis Jilii ad paterna obsequia provocanda sunt, quam pactionibus 



(i) L. 04 ff. de accf. vel. oinitt. haered. 1. 16 ff. de suis et legit, bared. 1. 3 C. de collatioue. 



