(47 ) 



etlcgitima sua gandeat , at non co modo , ut ia tempus , quo non 

 amplius crit , de ca clisponere possit prater voluntutcm patris. 



Nibil obest , quod Icgitima onorari nequcat substitutione fidei- 

 comniissaria. Magnum enitn discritnen intcrccdit inter substitu- 

 tionem pupillarem et lideicuminissariam. Posterior onus consli- 

 Itiit , qnia diininuit jus proprietatis , et id reducit ad simpli- 

 ('iii usumfructum ; cum prior ne minirnam Jaesionem adferat juri 

 dominii , nee quidem impediat, quonimus proprietas plena redeat 

 in personam pupilli; cffectus non alios producit , nisi quod pupil- 

 lus non possit de bonis disponere in tempus , ubi non amplius 

 erit , si impubes moriatur. L. aa $ i ff. de adoptionib. bane dis- 

 paritatem nobis evidenter tradit. 



VII. Jure consuetudinario pupillaris substitutio exoleverat ; 

 nam etsi patrcs quoquc potestatem in liberos snos habcreut, non 

 talis lamcii erat, qualis apud Romanes, qui etiam ad bona libero- 

 rum propria scse exieiulebat. Sic ait Groenewegen (i) : moribus 

 bodiernis , singulari ilia patria potestate , qua; Romanorum ci- 

 vium propria fuit , ejusque peculiaribus eflectibus obsoletis , 

 pupillaris quoque substitutio in desuetudinem abiit. Idem 

 cxpressis verbis tcstantur Vinnius ad instituta (a) , et Voetius ad 

 Pandectas (5). 



SECT1O SEXTA. 

 PR-ESCRIPTIO. 



I. Jus legitiinx petitionis seque ac omnis alia actio tolli po- 

 test per przescriptionem , qua? introducta est in utilitatem publi- 

 cam , ut ali([uanclo constaret de rerum dominio. Haec potestatem 

 suam in onmes extcndit res , quse ab ilia expressa legis disposi- 



i) De leg. ahrogalis pag. 56 edit, ifrio. 

 l.ili. II. tit. 16 ad 



. 

 3) Lib. XXVI11. tit. 16 n. a6 el lib. V tit. 2 ii. 4. 



