(97) 



XVIII. Circa imputaliones in legitimam faciendas, in con- 

 suetudinibus nostris nullse fere dispositiones particulares rcpe- 

 riuutur , at omnes de collationc loquuntur , quoe etiam , prouti 

 varise consuctudines , diversis stabiliebatur principiis. Ideo ad jus 

 romanum ssepe confugiendum erat , et inde principia , quB ex- 

 posuimus fere eadem , vigentibus consueludinibus , servabantur. 

 Maxime tatuen observandum , quod sub consuetudinibus legili- 

 marius necessarius hseres existeret; itaque in omni casu princi- 

 pia simplicis collationis locum oblinebant. Si de puncto quodam 

 contraversia movebalur , juris scripti principia inde decidebant; 

 ita donationes siruplices imputandas esse , rcperimus in deci- 

 sione magnce curice Flandrlce 14 Februarii 1775 (i) et in decisione 

 ioo a relata a Stockiuans. Van den Hane (a) , et Van Leeu- 

 wen (3) nobis observant, nepotes quoque teneri, uti jure romano, 

 ad imputandum illud; quod pater eorum ab avo acceperat. 



Tandem maxime annotandum priucLpium juris consuetudinarii , 

 quod juri romano contrarium obtinebat, nempe neminem posse et 

 legatarium et hceredem existere. Vid. consuet. Gand. rub. 27 art. 7 

 Brug. tit. 14 art. \ Iprcn. rub. 9 art. 3. Caeterum. circa res feuda- 

 les , quse natu majori debentur, receptum erat, quod nee ad con- 

 stituendam fictivaiu adunationem numerarentur , nee etiam impu- 

 tationi subjacerent. Hoc ex eo profluit , quod legitimarii non te- 

 nentur imputare , quidquid ex beneficio legis ipsis debetur. In- 

 super talia bona non perveniebaut ex substantia bsereditatis ad 

 Icgitimarium , cum, uti diximus , nunquam in patrimonio defuncti 

 computata fuerint. 



fi) C.onfu. Mnlin n : |)ort. de jurisp., mot legitime , sect. 8 3 art. a. 

 (?) Ad uoiiMiut. G.iud. full, -ji'i art. in iu noiis. 

 '<} Cells. 1'or. |.irt. i HI,. 3 cap. i3 n. u. 



ll 



