tamen Chabot (i) uon assentio , filiura ilium posse orbari parte 

 ei a lege concessa per dispositiones ultimee voluntatis parentis. 

 Etenim lex in art. j5j c. c. liberis naturalibus jus aliquod tribuit 

 seu debitum legale in successione parentis ; itaque patris vo- 

 luntas dispositionem legis in favorem alterius mutare nequit : nee 

 debitum aliquod auferri potest , nisi effecta solutione , aut consensu 

 creditoris , vel vi legis exstinguatur. 



Quod , jure romano , filius naluralis hgeres existeret matris stise , 

 nou autem jure hodierno , id ex morum diversitate profluxit. Jam 

 diu in Gallia hoc ita receptum erat , et legislatores codicis con- 

 suetudinum Gallicaruiu legislationem in eo secuti sunt (2). 



IV. Jure hodierno distinctiones , uti jure romano , inter aclop- 

 tatos et arrogatos non observandae suut. Paterna potestas , quevnad- 

 modurn apud Romanes obtinebat , non amplius viget , inde 

 evanuerunt illae distinctioues. Hodie affirmare non dubitamus , 

 adoptatis legilimam coinpetere in successione adoptantium , cum 

 per art. 35o c. c. , eis eadem tradantur jura, ac si legitimi es- 

 sent ; exinde legilimis sequiparantur , et eo ipso dispositioni art. 

 91 3 c. c. subjacent. In successione vero cognatorum adoptantium 

 olune jus filio adoptato denegatur art. 35o c. c. , et per rectam 

 consequentiam legitima eis competere nequit. 



V. Hodie in dubium vocari nequit , quin , uti jure romano , 

 emancipati jus ad legitimam retineant. Evanuerunt enim ratioues 

 dubitandi , quse , e singular! Romanorum paterna potestate , orie- 

 bantur. 



(1) Traite des successions ad art. 767. 



(2) Co:ifer. Malleville , analyse etc. , ad aft. 736. 



