et i3y codicis , earn computari non debere in determinandd legi- 

 tima credo, nisi collegitimarii ejus mauifeslara facerent existen- 

 tiam ; aut descendentes babereutur, qui absentera repneseutare 

 jure possunt. Si verb postea appareat abseus, legitimam portio- 

 nem, qnam ipse , aut liberi non babuerunt , vindicare poterit ab 

 illis , qui legitimam illam collegerunt. 



SECTIO SECUNDA. 



QUIBUSNAM IN BONIS LEGITIMA CAPIENDA SIT. 



I. Principia juris hodierni , in bac sectione pertractanda , mul- 

 tam cum illis Juris Romani similitudinem habent; qua de causa 

 ea tantum breviter exponere conabor. Imprimis legitimam deberi 

 ex substantia hosreditarid defuncli , id nobis satis inclicat art. 922 

 c. c. , qui expressis verbis praescribit , annunieranda esse et fic- 

 tive adunanda omnia , quse successionis debita superant. 



Recte intelligendus est art. 922 c. c. ; si litteras ejus sequamur, 

 oportet deducere debita e tola successionis subslantid, quod pe- 

 nitus refragatur sensui art. 921 c. c. , qui vult, ut debita dedu- 

 cantur e bonis existentibus adhuc in successione, et e liberali- 

 tatibus per testamentum factis. 



Non dubito , quin hoeredi legatario , aut douatario , non licitum 

 sit , pro portione debita legitimario partem assiguare in bonis qui- 

 buscunque ; nee eamdeni optionem tribuo legitimario , nisi in casu, 

 ubi donatio ipsi factaforet, et bona ejusdem naturee in successio- 

 ne superessentj art. 924*7. c. Alioquin ad judicem pertinebit, aequo 

 judicio partem legitimario pro legitimse valore adscribere. Nee ho- 

 die a testatore legitima portio relinqui potest in bonis quibuscun- 

 que. Huic dispositioni stare non deberet legitimarius , sed ex totd 

 substantia bgereditaria legitima portio ei competit. Cseterum art. 

 924 c. c. non obliga,vit legitimariuni , ut donation! sibi factae 



