XII. Ne minimum quidem dubium hodie haberi potest , an 

 illud , quod legitimarius a defuncto sub titulo ususfructus deti- 

 net , imputandum sit in legitimam suam portionem? Legislator 

 art. 917 c. c. noluit , ut tales liberalitates reduction! submittan- 

 tur , quia ssepius inde maximae difficultates circa eestirnationem 

 oriuntur ; at reliquit optionem omnibus legitimariis, ut exequan- 

 tur dispositionem paternam , aut derelinquant portionem abalie- 

 nandam plenam integramque. Vid. supra parte 2 cap. 5 . 7. 



Quod attinet abalienationes , successuro in lined recta facias, 

 sub lilulo viaticse pensionis , pecunise aleatse , seu retenti usus- 

 fructus art. 918 c. c. , punctum illud penitus explanavimus supra 

 cap. 6 sect. 2 4- 



XIII. Controversia jure romano in priore parte eodeni pa- 

 ragrapho enucleata , hodie non amplius locum obtinet ob easdem 

 rationes , quas in n diximus. 



XIV. Si nepotes ad successionem avi veniant per reprsesen- 

 tationem , ut jure romano tenentur imputare in suam legitimam 

 portionem, quidquid pater eorum a defuncto accepit, sive titulo 

 lucrative , sive reprsesentatae pecuniee (avarices'} , modo illud non 

 extra partem donatum fuerit. Id decidit art. 848 c. c. , qui spec- 

 tat ad collationes , sed non minus imputation! applicari potest , 

 cum illud omne descendat ex patrimonio avi , et avus illud dare 

 prsesumatur animo , ut aliquando imputetur in debitum legitimse 

 portionis , quia nemo preesumi potest magis diligere unum filium 

 ac alterum. 



Quod debita paterna attinet , ilia imputare non debent nepotes 

 in suam legitimam , si successionem paternam repudiaverint. Ad 

 argumenta , quse , dum de jure romano egi , attuli cap 6 sect. 

 5 1 4 3 adjici potest , quod art. 848 c. c. subrnittat tan linn col- 

 lationi , quidquid avus patri donavit , ce qui avait ete donne. 

 Magna autem dalur differentia donationem inter et debita , quam 

 discrepantiam observat Codex civilis in art. 829. Itaque hie ap- 

 plicari potest principium , inclusio unius est exclusio alterius. 2. 

 Qui repudiat hsereditatem alicujus , numquam heeres exstitit , et 



