C'44) 



Caput septimum. 



DE MODO RELINQUENDI LEGITIMAM ET DE ACTIONIBUS 



AD EAM OBT1NENDAM. 



I. Hodierna legislatione , cum pars quaedam successionis , quse 

 alienari nequit , legitimam portionem efficiat , difficultas nulla dari 

 potest , circa titulum , quo pars ilia relinquenda sit, cum nullomodo 

 in alium transferri possit, et legitimarius nunquam cogatur , ut stet 

 donationi sibi factse. Nee conditionem aut onus recipere potest le- 

 gitima portio , uti jamjam perlustravi supra cap. 5 6 , ubi sen- 

 tentias attuli , quse id ita stabiliverunt , et qua'rum sententiarum 

 prsecipua argumenta e jure romano hausta sunt. 



II. Hodie ut legitimarius legitimam suam oblineat , actio in. 

 reductionem ei conceditur. Hsec actio competit legitimariis , eo- 

 rum bseredibus , et illis , in quos delata jamjam legitinia , jus suum 

 transtulerunt. Generatim recusatur donatariis , legatai-iis et credi- 

 toribus defuncti ; ulteriores tamen , reductionem recte petere pos- 

 sunt donationum , quse credito suo posteriores sunt art. 1167 c. c. 

 Nee non liberalitatum per testamenta factarum, quia illee non in- 

 telliguntur , nisi deducto aere alieno art. 924 c. c. 



Frustra creditores legitimarii alicujus hanc actiouem vindica- 

 rent, siquidem ea actio personse ipsius legitimarii inbsereat, et 

 ad dispositiouem art. 1 166 c. c. creditores exercere nequeant jura 

 debitoris , quse ejus personse inheerent. 



111. Ut legitima portio semper certa eademque maneat , lex 



