oonslanlipres ut situra () pavtium respcctivum ; alios modo con- 

 .stantes , modo mutabiles ut partium forma m et numerum. 



a" , Cbaractercs coiuplurcs < \ fructiilcaliunc , et quosdam aliunde 

 pctitos conslilucudis generibus inscrvirc posse. 



3 Characteres esse quosdam mutabiles a (VuctiGcatioue alienos , 

 quosdam vero fructification! proprios. 



4 Tandem quiira sint characteres mutabiles , alii raodb stabi- 

 les , modi) mutabiles, alii deniquc constautiores , eos pro stabili- 

 tatis gradu in censum venire debere , pondcrandos esse , non nu- 

 mcrandos. Unde character constans aequalis babendus est mula- 

 bilibus pluribus, iisque etiam potior. 



Quod principium ei subnecti debet quo statuitur plantam quam- ' 

 libet cum iis plantis esse consociandam ad quas characlerum si- 

 milium numero rnaxime accedit. Ilanc legeui ferendo optime de 

 Botanice meritus est, mctbodoque naturali basin firmissimam 



substravit Jussicvus. 



, 



Nunc quomodb methodi auctores leges bas secuti divisiones 

 plantarum instituerint videamus. 



Orgauum cujus forma neque in generibus neque in ordinibus 

 maxinie naturalibus observatur stabiliendis nullomodo divisioni- 

 bus primariis inservire potest. Secundtnn boc principium radix, 

 caulis, folia in plantis licet manifestam prae se cognalionis spe- 

 ciem ferentibus ssepissime dissimilia cbaracterem nulluin prima- 

 rium suppeditabunt. Repetentur ergo hi characteres ex partibus 

 fructificationis. Quum vero calyx et corolla paries sint secundariae 

 planlis compluribus deiicientes, ex iis nullus character primaripp 

 divisiouis desumetur. 



(t) ( Character ex iiisertionc sen situ petitus eo certior est quod monstra 

 sitiis ninlio rariora sunt quam uioiistra per defecttim et per excessiim , teste 

 BlunienLachio. ) Situs partium constantissimus est. Situs partium rarissime in 

 congeneribus inutatur. Jam dixerat Linneus. Ph. Bot. 179. 



Sciant nullam parteiu uuiverialem magis valere quam ilhun a situ ( class. 

 " plant.) < 



