Sfepe sibi non constare quam genera consimilia separare malneritt 

 exemplo est Stuartia quae licet charactere floris polyandri insinis 

 tameu a suecico Botanico in Monadclphia polyaudria propter 

 suam cum Tiliaceis cognatiouem collocata fuit. Quantum autem 

 a plantarum -consimilium separatione, et proinde a systemate 

 scxuali immortalis abhorruerit Hallerus nemini non notum est (i). 



Multa genera exstaut in quorum speciebus nonnullis numerus 

 staminum multum discrepat a numero quern innuit classis quam 

 ingressa sunt. Ejusmodi sunt Valeriana, Blitum , Corisperrnum , 

 Melastoma , etc. Quod ubi locum obtinet Linnaius vel speciem 

 frequentius obviam , vel maximum specierum numerum adit to- 

 tius generis characterem classicum assiguaturus. 



Quod vero iucommodum quamvis sustulerint Linnsei commenta- 

 tores ad calcem classis cujusque species enumerando quse licet 

 alibi reperiendse , ejus tamen classis esse propter suum characte- 

 rem debuissent, nihilominiis baud immerito objectari potest. 



Iucommodum multo graviiis oritur si staminum numerus iu 

 ejusdem non modo generis speciebus, verum etiam in ejusdem 

 specie! individuis mutabilis est. Neque raro accidit ut ejusdem 

 quoque individui flores pro vario fructiiicationis tempore vario 

 staminum numero instruct! sint. Tune Linnaeus a numero stami- 

 num floris primo evoluti characterem desumit. Sic Ruta inter 

 flores decandros reperitur in qui primus flos decem, cueteri om- 

 nes octo tan turn stamina ferunt. In Polygono quoque staminum, 

 numerus admodum varius quippe qui a quinario ad novenarium 



(T) LinnEEanam potuissem sequi methoclum, mihique multi laboris facere 

 compendium , immquam tamen potui a me obtinere ut gramina divellerem , 

 ut ex sexus ratione simillimas plantas separaremj aliasve classes naturales la- 

 cerarem. Queesivi, ut quam plurimos ordines naturales in opus meum referrem, 

 et puto esse non paucos. In eo hactenus perfectionem methodi pono ut similes 



plantae cum similibus ponantur, dissimiles separentur quare priora 



mea cogitata in eo tueor , ut ab tinicam aliquam notam plantas csetera similes 

 non divellam. (Historia stirpiuiu Helv. ind. et prsef. ) 



