EXORDIUM. 



JL Nter ilia multlpllcts generis animanlia , quibus Deus Jiunc orbetn 

 terrarum exomavit t nullum animal tot et tantis dotibus instructum 

 est , i/uot et quantis ittud proTidum , sagax , multiplex , acutum , 

 memor, plenum rationis et consilii , quern hominem vocamus (i). 

 Ut hie , tamquam terrestre numen quoddam , in reliqua anlmantia 

 dominari , opera divina contemplari , et ex ilia contemplations diu- 

 turnd non modo sapientissimum et divinum conditorem cognoscere, 

 sed cognitttm sancte ac religiose etiam colere posset , summe adorandum 

 Dei numen palmariis dotibus ipsum prae caeteris animanlibus ex- 

 cellcre voluit. Primo enim , quum brutis animantibus Deus pronum 

 corpus dederit , eaque ventri obedientia Jlnxerit , hominem contra 

 ea celsum et erectum constituit , swe , ut ille canit , 



Os homini sublime dedlt, coclumque tueri 

 Jussit , et erectos ad sidera tollere vultus (2). 



Deinde vero , ut homo sibi comparare posset , quae ad oblectatio- 

 nem vitae conducibilia , et quae ad ipsius usum necessaria forent , 

 divina providentia hominem instruxit duabus manibus , veluti to- 

 tidem artium multarum apt is minis tris (3). Praeterea ei dedit ra- 

 tionem , per quam consequentia cerneret , causas rerum videret , 

 earumque progressus et quasi antecessiones noa ignoraret , simi- 



(i) Cic. de Leg. i. c. 7. 

 (a) Ovid. Met. i. 35. 

 (3) Cic. de N. L). a. 60. 



