(5) 



majus possum testimonium, quarn quod adolescens idem seni Sjllae 

 fuerit jucundissimus ; scnex M. Druto : cum aequalibus autem suis , / 



Q. Hortensio et M. Cicerone, sic vixerit, ut judicare difficile sit, 

 cui aetati fuerit aptissimus. Proelcrca co etiam pertinet ilia vi- 

 Tciuli ct cum aliis ageiidi ratio, qua? liber a liter educatis homini- 

 bus inpriinis prnbatur,, in quadam vcuustate et lepore per omnem 

 orationem tcquabiliter f'uso cernitur, et ex tolo morum gcnere 

 ciuiiict. Quam nori modo Latini humanitatein } vcrum alio eliam 

 nomine urbanitatem, 9/OTtyT#, appellarunt, et cui rusticitatem > 

 ctypOfXiotv , opposuerunt (i). Et denique quum animi cullura, ut- 

 pote alcndis augendisque mentis et animi viribus inprimis ac- 

 commodata , plurimum ad bominem formandum conducat, hnnc 

 ipsum animi cultum locuples testis Cicero (2) quemdam quasi hu~ 

 manitatis cibum esse dixit. Plura de hoc argumento suppeditant 

 Facciolatus in Lex. tot. Lat. v. humanitas, et Ernestus in cl. Cic. 



11. 



DE PB.a:ciPUIS STUDIORUM HUMANITATIS PARTIBUS. 



Expositis significationibus prsecipuis , quas veterum loquendi 

 nsus linmanitatis vocabulo tribuit, nunc jam ratio mibi postulare 

 Tidetur, ut quoeram, quaenam potissimum ilia studia humanitatis 

 sint , quorum Cicero in scriptis suis tanta cum laude toties nie- 

 minit. 



Possumus quidem ad bane qusestionem gencralim respondere, 

 inter bumanitatis studia jure ct merito omnes illas arles et doc- 

 trinas esse ccnscndas, quibus ilia vis et efiicacia insit, ul homi- 

 nem ad bumanitatem iuforment : sed ejusmodi nuda vcrborum 

 immutatio bac in parte exigui , aut potius nullius pretii et mo- 

 menti est. Omnis enim notio rei, qua; non nisi per se ipsa de- 

 scribitur , indislincta cst, nee jusla: et legitimoe definilionis loco 



(i) Cic. de Off. i. 40. 



(a) De Fia. B. et M. 5. in. 



