complent: non tantum bene dicendi, verum etiam bene vwendi vlas 

 commonstrant (i). 



Quid de Poetis canit Horatius , et quale illis praeconium tribuit? 



Qui, quid sit pulchrum, quidturpe, quid utile, quid non, 

 Planius ac nielius Chrysippo et Crantore dicit. (2) 



Sed dixerit fortasse nonnemo, quid? Tune tantam tribuis , auc- 

 tore poeta, poetis auctoritatem? Ignorasne Senecam philosophum 

 scripsisse, (3) studium poeseos solaversuum lege ac modificatione , 

 syllabarumque enarratione censeri? Sit ita. Scripserit hsec Stoicae 

 morositatis magister. Quod si euim augptoritatibus certandum sit, 

 habeo unum vel decem Senecis preestantiorem , divinum Platonem, 

 qui , quamvis poetas e republica sua expellere voluerit, tamen 

 suasit, pueris poetarum excellentiura carmina legenda et ediscenda 

 esse , quippe illis quatn plurima monita salubria inessent, et res 

 gestae virorum , virtute prsestantium , in illis prsedicarentur : ita ut 

 pucr semulatione accensus prseclara ma jorum facta, ad imitandum 

 sibi proponeret. (4) Verum missis auctoritatibus ad ipsos poetas 

 et poetarum opera animadvertamus. Quid dicit alio loco Horatius ? (5) 



Os tenerum pueri balbumque poeta jigurat ; 

 Torquet ab obscoenis jam nunc sermonibus aurem ; 

 Mox etiam pectus praeceptis format amicis, 

 slsperitatis et invidiae corrector, et irae : 

 Recte facta refert, orientia tempora notis 

 Instruit exemplis , inopeni solatur et aegrum. 



Assidud igitur optimorum poelarum lectione mens nostra pul- 

 cherrimarum et scitu dignissimarum reruni copiA locupletatur, 

 qnoe tarn in otio, quam in negotio , tarn domi quam foris nobis 

 prosuntj et quarum contemplatio diuturna animum nostrum pro 

 materiae diversitate variis modis afficit. Legal v. c. juvenis apud 



(1) Mur. Or. pag. 18. 



(2) Lib. i. Ep. 2 , 3. 



(3) Epist. 83. 



(4) Protag. p. 199. nee nou Vossius de Arfe Poet. 1. i. c. 7 et 8. 



(5) L. 2. Ej>. i. 126. 



