( 22 ) 

 II. 



SENECTUTEM OBLECTANT. 



Porro quemadmodum Literae humaniores juventutem alunt, sive, 

 quod fere eodem redit, juvenum mentes et animos honestissima 

 Toluptate afficiunt, et saluberrimis prseceptis imbuunt, ita esedem 

 etiam Senectutem oblectant. Voluptas pariter atque utilitas , quee 

 ex Literaruni Humaniorurn studio percipiuntur , in dies magis ma- 

 gisque crescunt et augentur, atque tain alias in animis hominuin 

 radices sensim paulatimque agunt, ut Literarum studiosi cultores 

 nee laboris tcedium unquam percipiant, nee avocantium volupta- 

 tum blanditias sentiant. Quo majores ia Literis progressus faciunt, 

 eo magis illarum suavitatem et preestantiam percipiunt. Historia 

 Literaria largam nobis, ut ita loquar, segetem prsebet virorum , 

 qui ab ineunte setate usque ad summam senectutem Literarum 

 prsestantia capti nihil prius nibilque antiquius Literarum studio 

 sibi duxerint. En ex multis pauca queedam ! Pythagoras , Plato 

 et alii summi pliilosopbi propter discendi cupiditatem terras ul- 

 timas peragrarunt, gentesque linguis diversas. et locis quam 

 maxime a se invicem remotas adierunt, inque patriam reduces 

 collectos in itinere fructus suis deinde impertiverunt. Solonem, 

 ilium celeberrimurn legislatorem Atbeniensium , legimus dicere 

 solitum fuisse , se quotidie aliquid addiscentem senem factum 

 esse (i). Carneadi , laborioso et diuturno illi sapientise militi , 

 annus eetatis nouagesimus et vivendi et philosophandi finis fuisse 

 dicitur. Platonem anno octogesimo primo scribentem mortuum 

 ferunt. Isocrates librum, qui Panatbenaicus inscribitur, quarto et 

 nonagesimo anno edidisse traditur. Gorgiam Leontinum centum 

 et septem annos complevisse, neque unquam in suo studio et 

 opere cessasse videmus. Porro Soplioclem , quum annum setatis 



(i) Cic. de Sen. c. 3.>t Mur. t. I. p, 20. 



