( sS >> 



animae diversa in membra meantis 

 Jnterceptus aquis , nullius vita pereinti 

 Est lanta dimissa j'ra. (i) 



Przclerea Longinus philosoplius in Zenobice , Palmyrenorum re- 

 ginse, aula jussu Aureliani Imperatoris tali coustantia , et talt 

 robore animi supplicium snbiit, ut, qui ipse consolandus esset, 

 aliorum ex hac calamitate susceptum dolorem consolaretur. In 

 ipso mortis articulo verum pliilosophutn se prsestitit, sanctissi- 

 muniqne Socratem, ad cujus normam et studiorum et vitae ratio- 

 nem direxerat, etiam moriendo expressit. (2) Turn quoque Seve- 

 rinus Boethius, vir consularis , opibus amplissimis et patriA amis* 

 sis, nihil animo commotus est , sed eadeni vultus serenitate diu- 

 turni carceris foetorem et squalovem non modo placide perpes- 

 sus , verum etiam. illi inclusns Consolationem scripsit, in qua 

 de vero et falso , deque divind providentiA disputat, et nihil sine 

 Dei voluntale mortalibus. accidere contendit. Denique, ut saltern 

 trium recentioris aevi virorum nieminerim, quis nescit, Sannaza- 

 rium, poetatn Italum , sua sponte Fridericum Arragonium, regem 

 Neapolitanum , in exsilium comitatum esse , multa admodum sibi 

 cara reliquisse in patria, et vel sic tamen awimo coniirmato et mente 

 elatA hos versus in puppe navigii recitasse-;. 



Exsilium vel sponte sequor : sors ipsa favebit. 



Fortibus haec solita est saepe et adesse viris : 

 Et jnihi sunt comites Musae, sunt numina vatum; 



Et mens iaeta suis gaudet ab auspiciis. (3) 



Quis ignorat, Hugonem Grotium animo ad dolores et liberlatii 

 amissionern viriliter ferendam tnvinito tempus in carcere bonarum 

 artium et doctrinarum studio contrivisse ? Cui ignotum esl 3 Cor- 

 nelium de Wit , quum in equuleo torqueretur, exclamassCj 

 justum et tenacem propositl virum non civium ardor , nee vultus 

 instantis tyranni mente quatit solida. 



(1) t.eguntur hi versus Pharsal. L. III. p. in. 3o. 



(2) Bibl. Grit. Vol. I. P. i. pag. 126. 



(3) Lib. III. Epigr. 9. 



