(3a) 



imitator, Syracusanus Archimedes, qui non modo earum rerum, quas 

 natura fert , prae ea, quam capiebat e studiis, oblectatione memor 

 non erat; sed in ilia ipsa Sjracusanae urbis direptione ita defixus 

 erat in studio , ut prius hos tills gladii cuspidem corpore exceperit , 

 quam urbem in hostium potestatem venisse sentiret. O rem omnium 

 seculorum admiratione dignissimam ! Diripiebatur urbs ea tempestate 

 omnium opulentissima; cjfiisi per vias milites , ut in quemque inci- 

 derant, sine ullo sexus, aetatis , ordinis discrimine obvios contruci- 

 dabant; undique gladionim fulgur prae&tringebat oculos.^ undiquc 

 armorum sonilus , undique cadentium tectorum Jragor audiebatur $ 

 puerorum ejulatibus , mulierum lamentis , morientium gemitibus , mi~ 

 litum clamoribus, privata publicaque omnia circumsonabant ,* ipsa 

 urbs paene dimota el convulsa sedibus suis , suorum civium in caedc 

 ac sanguine nalabat; .cum unius hominis mens in media cwitate , 

 c'witatis ipsius casum ac ruinam non sentiebat. Solonem vero acce- 

 pimus , cum in lectulo , morti proximus , decumberet , inaudissetque 

 fissidentes amicos de re quapiam, summisse , ne ipsi molestiam pa- 

 rerent , disputantes, erecto , ut potuit, jam semimortuo capite , ro- 

 gasse eos, ut aliquanto loquerentur elatius ; sibi, si etiam moriens 

 aliquid discere potuisset, discessum e vita jucundiorem fore. O dis- 

 cendi cupiditas , quid non efficis , ubi semel generosa ingenia occu- 

 pasti ? Tenebatur homo sapientissimus gravissima vi morbi defixus 

 in leclo: vicinitale jam mortis ab omnibus paene corporis partibus 

 sensus abscesserat : egregius ills animus, mox liber ac solutus fu- 

 turus } e corporeis vinculis exsilire cupiebat : cum quidquid supereral 

 viriurn, eo contulit , .ut deficiente lingua, vocibusque interruptis , ac 

 morientibus suum doctrinae cognitionisque desiderium indicaret. 

 Quid Ji,unc verisimile est Jirmwn ac valentem Jecisse 5 qui ne mori 

 quidem , nisi discendo , voluerit ? Merita igitur tarn diu Jloruit 

 Atlieniensium Respublica , quam diu tarn praeclari viri tenuit disci- 

 plinam. Neque miraini est, tanta discendi voluptate captos fuisse 

 hos et raultcis alios his similes viros. Quid eniiu dulcius , quaiu 

 discere? Si libros veterum pervolvimus , et, quse olim gesla sunt, 

 contemplamnr, tune omnino adipiscinaur, quod natura nobis de- 



