( 66) 



morbo qui a febri iutermittente uon differre videtur , nisi continuitate eorum 

 symptomatum ; ut vias omnes tentando fatiscit pro affectione in qua oeconomia 

 universain fluidum mellitum mutari videtur! quod nisi salinum antea fiat, nulla est 

 sanationis spes 5 ut medicamina omnia a nostalgia incassum praestat ! ut incertus 

 pendet in nevralgia medenda quam altero de tribus vel quatuor remediis cognitis 

 specie conlrariis sanare potest! HEGC satis demonstrant principium analogies in 

 morbis ut in entium vivorum salubriumque procreatione non existere $ saltern in 

 legendis remediis prorsus evanescit. 



At ne nimis placitis nostris de inflammationi medendi ratione , directe debi- 

 litante indulgerere videamur , id est evacuationibus sanguineis 5 revocate in raentem 

 vestram qua ratione agat natura quura sibi relicta , nostrorum contextuum pbleg- 

 masias sanat : turn etiam perpendite quaenam remedia interdura mirae virtutis ab 

 arte sancitae, quas doctrinas physiologicas evertunt : considerate insuper , ut res 

 prospere successit clarissimo Rasorius qui aliud remedium substituit evacuationibus 

 sanguineis quibus confugiunt sectarii , si Brownistas et contro-stimulantes exci- 

 piamus. 



Novimus etiam quot palmas adeptus quum ope emetici pblegmasias est adortus 

 Rasori. At quomodo haec subslantia phlogosim temperare potest? Ipse ignorat , 

 imo miratur tantam illi esse vim usque ad modos vitales morbidos , mutatione 

 atmospheres lacessitos , vel ab ejus corruptione resolvendos. Et quamvis quum 

 exponere vim principii extraordinarii ceconomiam nostram morbosam moderantis 

 conatur , res ei male cedat; nihilominus pleno in lumine veritas ejus empirismi 

 manet : nimirum irritationem inflammatoriam neque demulcentibus neque sau- 

 guinis missionibus extingui. 



Goncludendum igitur manet, morbum indolis inflammatoria elementa sanguinea 

 inflammationis subtrahendo non semper omuino mederi. Nam in affectioue in 

 qua innervatio eversa est , ut post irritantis vel etiam acris cujusdam ingestionern, 

 saipe affirmare possumus totum morbum in inflammatione ipsa noa consistere , 

 quod haec post veneficium digitalis vel arsenici in altero organorum nostrorum 

 existat : hac enim extincta , nee sanatio tamen excipit. Risu quidem dignum esset 

 cousilium apoplexiam quae ab alimento irritantiin stomacho sito pendeat , levandi, 



