(99) 



munus cum consular! potestate conjunction esse solebat. Hoc in Bibulo et 

 C. Julio Cacsare videmus , ubi vox solennis audita : de provincia ad sylvas et 

 colles , quo pertinel versus ille Virgilianus : si canimus sjrlvas , sylvas sunt consuls 

 dlgnce. Postea magistratus dedere singulis provinciis , quibus cura s\ I vnnim de- 

 mandata eral : de qua re plures leges statuerunt. Ilabuere non minus ministros 

 saltuurios publice coiistitutos , qui reditus sylvarum percipereut. 



Cum cura sylvarum religio quoque conjuncta erat } sylvae enitn sacra; prima 

 fuere sacraria et numiuum templa atque tanta erat base religio , ut fana non in 

 reipublicae tutela essent . sed voce communi atque universorum sententia custo- 

 direutur a privatis. Atque heres iinuli , in quo fauum ejusmodi fuit , religione 

 cogebatur, ut servaret , ne numen divinum laederel , seu proprios penates : 

 quae Romanorum religio sylvis babita Lucaui quoque testimonio confirmatur, 

 qui , milites Julii Caesaris sacro horrore perfusos , ut sylvas Massilienses casderent , 

 vix adduci potuisse , narrat. Haec consuetude , divino honore sylvas adficiendi , 

 ruri quidem tempore adeo Plinii duravit } agrestes enim arborem quamvis pul 

 cberrimam totius pagi numini cuidam consecrare solebant. 



I hum's temporibus , cum lautius vivere cultiores Romani coepissent , publicae 

 sylvae non amplius fuere , nisi in montibus , in Bruttiorum terra et Appenninis 

 altitudiuibus sitae. Sylvae in planitiebus satae, omnes fere privatae, hoc nomen 

 non meruerunt. Erant enim sive luci tantum minoris ambitus, sive arborum 

 plantationes , sive horti arborum synthesi sepli atque ornati. In universum praedia 

 quoque Romanorum , meliori saltern reipublicae tempore , non tarn late patebanl ; 

 quum id ipsis esset propositum et quasi lege oeconomiae publica? statutum , ut 

 ne agrorum multitude in paucorum manus veniret. Praeterea homiuum etiam 

 frequentia tanta erat , atque agrorum pretium tarn datum , ut fieri non posset . 

 quiu sylvarum magnitudine agri cullus imminueretur. 



Insuper Romani multas serebant arbores juxta rivorum litora , in viis publicis , 

 in fmibus agrorum pratorumque , etc. , etc. Villas pariter ditiorcs arborum serie 

 coronaverunt , quarum pretium nonnunquam summum fuit. In quarum arborum 

 numero erat imprimis Acer, qua ita delectabantur Romani, ut earn divites illi 

 vino adeo affuso irrigarent, ut el fortius et citius accresceret. Licet privato 



