( 20 ) . t 



separes de leur tige se couvrent de JLeurs et se char gent de fruits. (Droz) 

 Ilia neque praeceptorum philosophicorum praestantia , neque dictione bene 

 latina Facultatis asseusu digna videbatur ; hujus auctor tanta non solum 

 insignis diligentiae , sed etiam pra?stantis philosophiae moralis doctrinarumque po- 

 liticarum scientiae specimina edidit, ut praemio dignus judicaretur. Aperta schedula 

 prodiit nomen Johannis-Henrici Defooz , Leodiensis , Juris in Universitate nostra 

 caudidati , pb.ilosoph.iae studiosissimi , altera vice coronandi. 



Queestio historico-pbilosopha : 



Monstretur rationibus , praecipue historicis, nullum vigere imperium, etiam 

 si optime constitutum sit , nisi civium virtute et opinione sustineatur. 



Quinque responsiones consecuta est. Prima ^ inscripta lemmate: O Adel 

 van de ziel , o deugd , door wier vermogen de mensck alleen zich kan 

 verheffen naar den hoogen ( Helmers ) , et ordine , et uberiore historiae scientia 

 et dictione bene latina carebat. Arcebatur inde a certamine pro pramio. 

 Sccunda , lemma in fronte gerens : Rara temporum felicitate ubi sen tire, 

 qua; velis , et qua; sentias , dicere licet ( Tacitus ) : historica commentationis 

 parte obiter tantum absoluta conclusiones philosophicas raro monstratis con- 

 cludendi rationibus deducebat , quo factum ut auctori de palma contendere 

 non liceret. Tertia dissertatio lemmate ex Cicerone de republica : Nee vero 

 habere virtutem satis est , quasi artem , nisi utare. Et si ars quidem , quum ea 

 non utare , scientia tamen ipsa teneri potest $ virtus usu sui tota posita est , 

 distincta erat. Auctor cum doctore quodam philosophic et juris non illepide 

 confabulans , atque bene latinam dictionem prodens palmam in contentionem 

 posuisset . si prof'undiorem uberioremque historiae , praecipue recentioris scientiam 

 prodidisset , recta ratiocinatione semper ratiocinatus fuisset , majoremque dili- 

 gentiam rebus atque praeceptis quam verbis tribuisset. Quarta dissertatio cum 

 lemmate missa est : Prima sequentem non dedecet in secundis consistere. Auctor 

 prima consecutus esset , si eandem rerum recentiorum ac antiquarum peritiam 

 naonstrasset , paucioraque paradoxis aegerrime probabilibus tribuisset 5 attamen in 



