t 107 ) 



eadem calamitas , deinceps iterata , ad idem reined iurn tarn peruiciosum , ira- 

 perante exciente , perduxit. Sic igitur magnae sylvarum partes , praesertirn quae 

 in montibus erant , co ardentius excidebantur , quo uberior aunonae messis 

 lut lira videbatur, quam ex uovis agris capere se posse sperabant. Messis vero 

 altera minus ubera lull , tertio anno novus ager sementem vix reddidit , atque 

 jam anno quarto max imam partem terra; steriles et desertae , seu ericis tectae , 

 locum sylvarum quondam densissimarum occupaverunt. Haec calamitas quam 

 maxime augebatur . ab initio conversions , pluribus conventus constitutivi decretis, 

 ob malam interpretationem legis de abolendo systemate feudal! latae , cum , qui 

 rei saltuariae administrandee praepositi erant, munere abdirarcnuir, ceteris. Jam 

 enim arm.it. r catervae dies noctesque ruebant in sylvas regias , vassorum , ec 

 clesiasticorum et pagorum. Pagi ipsi , qui sua auctoritate sylvas suas adminis 

 trabant et custodiebant , hoc jure utebantur ita, ut magnas earum portiones per 

 anticipationem caederent , inque eas pecudes agerent, folia legerent absque fine 

 et consilio , hocque modo immensas sylvas destruerent. Et quemadraodum 

 legislatio praecedens nimis angustis terminis jura privatorum circumscripserat , ita 

 novae leges modum excedebant in contrarias partes, cum privatis sylvas suas 

 subito et absque ulla restrictione permitterent. Accessit finis destructionis et 

 calamitatis , cum magua pars sylvarum publicarum , ecclesiasticorum , et eorum , 

 qui e patria emigraveraut , auctorilate virorum , qui novae reipublicae regundae , 

 administrandae et moderandae praefecli erant, alienaretur. Qua? alienatio eo 

 magis extendebatur , cum emtorum immensus numerus esset , quum cuivis em- 

 tarum sylvarum possessionem adire liceret, qui trigesimam totius pretii partem 

 statim solvere poluerit (reliquam partem . tanquam creditam ex annuls rationibus 

 se solulurum esse promiserit.) Emtores plurimam partem homines erant , qui 

 quu'sius aucupandi causa in societates coiverant . atque metuentes , ne haze 

 ejusmodi possessio ipsis auferretur, hoc agebant, ut quam celerrime possent , 

 sylvam emtam caederent , datamquc pecuniam in tuto collocarent. Quatenus 

 igitur illi sylvis , quasi I'urto quaesitis, pepercerint , nemo nou videt : sicut dubium 

 esse non potest, quouam illi instrumento rurali primum usi fuerint, securl certe 

 arboribus liitali. nisi ligonem securi praestare, ad vestigia etiam arborum de- 



