( J 9 ) 



superficie comparato, octavam fere hujus terrae partem sylvis tectam csse , 

 efficitur. Ouarumsylvarum, pars 1,100,000 hect. publica,parsallera i ,900,000 hect. 

 communis, pars tertia denique 3.5oo,ooo hect. privata est. Pars fere quinta 

 pubiicamm sylvarum et cotnmunium , spalium 600,000 hectar. com plcc tens , 

 arborcs matcriarias (e seminibus ortas) alit$ quod reliquum est, atque omnes 

 fere sylvae privatae , spatium 6,900,000 hect. tegeutes , non nisi sylvas caeduas 

 (e radirum stolonibus regerrninantes) habent. Sylvas maximac, quas hodieuum 

 Gallia habet , sunt : 



i) Sylvce PyrenaecB , in quibus Quercus, Fagus, Pinus et Abies primas tenent. 

 Juxta ea , quae Draletius , qui hos montes descripsit , de iis refcrt , multum adhuc 

 superest ad sustincndas hujus terras fabricas et ad naves condendas j 



a) Sylvas Corsica; , ubi Querctis , Fagus , Abies , Larix et praeserlim Pinus Laricio 

 ad malos classicos tantopere desiderata , inprimis crcscunt ; quarum pars 2 1 ,000 hect. 

 publica est. Haec insula omni tempore propter lignorum cum ubertatem turn praes 

 tanliam magni momenti fuit , atque Poeni a?que ac Romani exinde ligna classica 

 sua partim quaesiverunt ; sicut ab inde hominum memoria incolae mercaturam 

 maxime frequentatam tabulis trabibusque cum vicinis populis facere solebant. 

 Nihilomiuus Durandus nos descriptioue Corsicae (anno 1808 edita ) docet, in 

 insuia interiori multas adhuc sylvas plane intactas inveniri. Sylvaruin usus , cum 

 nullue fere viae publicaa ac munitae sint , summopere impeditus est 5 



3) Sylvas qune sunt in provincia cui nomen Pas-de-Calais atque in ea, quae 

 a Septentrione nomen habet, non fere sunt, nisi particular sylvae, quondam 

 integrae, Arduennae 5 



4) Sylvcs in provincia Rheni et vicinitalibus ejus , in quibus prae caeteris sylva 

 Hagenaviensis quae 17,000 hectar. continet; 



5) Sylvas Aureliacenses et Fontis Bliaudi, aliae. 



Si qu33 de historia saltuaria Galliae a nobis relata sunt , recolamus, Gallos 

 bonas leges sakuenses jam prioribus temporibus habuisse et doctrinae saltuaria; 

 notionibus utique informatos fuisse , videmus. Hanc autem viam non secutos esse , 

 et destruction em sylvarum spatio quinquaginta fere annorum immensam fuisse , 

 miramur. Licet nos quoque destructionis causam unam el maximam e conversione 



