( i36) 



necessitate utar , ut vobis , AA. , non doctrinam meam , sed literarum huma- 

 niorum studium commendem. 



Earum vero orationum , quas ii habere sclent , qui artem aliquam publice do- 

 cendam suscipiunt , quura duplex esse finis soleat , ut vel ipsius artis laudes 

 pradicentur , vel instituti ratio tradatur , quam novus sibi doctor proposuerit , 

 nemo profecto erit , qui earurn artium a me laudes expectet , quarum mihi do- 

 cendarum provincia oblata est. Instituti vero ratio , si eo special , ut omnes 

 omnino arles compleclalur , quae ad humam'lalem pertinent, quis sit tandem, 

 quin a tanto opere lanloque labore refugiat? Elenim hoc mihi facile a vobis 

 concessum iri puto, ut mihi dicendi materiem eligam, mediocritati meae non 

 omnino incongruam , modo apta sit huie tempori ac loco, nee indigna plane, 

 quae a vobis audiatur. 



In omni igitur literarum humanio'rum studio cam semper spectare rationem 

 soleo , qua humanum ingenium inde ab iiiitio paulatim ad rerum divinarum hu- 

 manarumque cognitionem progrediatur. Diligenter exquirere soleo, quid veteres 

 gentes de Diis , de mundo , de hujus universi administratione , de officiis porro , 

 de moribus, de pietate atque justitia , de omni denique virtutum genere sen- 

 serint. At vero ila non in philosophorutn modo placita incidi , sed in eas etiam 

 narrationes et opiniones , quarum magnus numerns apud omnes populos inve- 

 nitur , et quae ab omni iiide vetustate hominum ore ferri solilas , ad posteros 

 a majoribus transeunt , et idcirco traditiones appellantur. Harum traditionum 

 cognitioni magnam , nostris temporibus , praesertim in Germania , doctissimi viri 

 operam navare solent. 



Non vereor igitur ne , cum mihi cousulam , ab horum temporum consuetudine 

 nimis recedere videar , si ad vos disseram de veterum Grascorum traditionibus 

 ad antiquitatis cognitionem prudenter adhibendis. Haec ut benevole audiatis , 

 enixe rogo. 



Ita humana comparata esse natura videtur , ut semper plurimum nos antiquitas 

 afficiat. Non dico hoc loco de curiosis illis antiquitatis investigatoribus , quicujus- 

 cunque rei pretium vetustate metiantur,et qui turpia adeo atque deformia pul- 

 cherrimis rebus prseferant , modo diutius duraverint. De illo potius antiquitatis 



