( '44) 



ingenii aniraique vires, quantulaacunque sint, jam per aliqnod temporis spatium 

 his sludiis dedisse , et in posterum perpetuo daturum , nee quidquam mihi vel 

 gravius , vel etiam jucundius videri , quam ut in harum literarum studiis quam 

 plurimis prosim. In id igitur totam mentem , omnemque animi impetum intendam , 

 cum ut me quam gratissimum vobis sentiatis , turn ut ofBcio ne desim , quod in 

 omni vita maximum est, et ut propriam animi voluptatem expleam , quam in me 

 fortunae quaedam benignitas , vel Deus potius O. M. , curn officio conjunxit. 



Vos , viri clarissimi , hujus Academias Professores, me juvenem benigne in 

 vestrum coetum excipiatis. Quodsi ex eorum , quos jam a primo in hanc urbem 

 introitu conveni , humanitate et benevolentia augurari liceat , talis commendatio 

 et vobis et mihi non necessaria videatur. Sed hanc tamen occasionem praeter- 

 mittere nolui , qua vobis publice animi sensum significem , ad omnia et hujus 

 riecessitudinis et amicitiae officia paralum. 



Vos inprimis mihi compellare liceat , celeberrimi humaniorum literarum Pro- 

 fessores , Gall et Fuss , viri clarissimi ! Vobis me Regis optimi voluntas collegam 

 addidit ; vobiscum me nostrarum literarum studium conjungit. Idem volumus , 

 idem spectamus : artium , quae ad humanitatem pertinent , in hac Academia , glo- 

 riam atque salutem. Hae nos artes conjungant , haec nos humanitas officiorum 

 necessitndine devinciat. Vos jam diu his studiis operam navastis 5 ego adhuc in 

 ipso doctrinarum limine atque aditu versor. Vestra experientia ne mihi desit , 

 etiam atque etiam rogo , me semper habebitis vestrae amicitiae cultorem , vestra 

 benevolentiae aemulum. 



Vobis , ornatissimi juvenes , literarum humaniorum studiosi , hujus diei so- 

 lennitas novum in his studiis ducem ac monitorem dedit. Qualis sim ignoratis : 

 ego vos nunc primum et video et alloquor. Benevoleutia et amor , quaa maxima 

 sunt et gravissima inter magistrum et discipulos momenta , ad humaniorum 

 literarum studium promovendum , familiaritatis demum consuetudine firmantur. 

 Benevolentia tamen adesse potest inter homines , qui numquam antea sese 

 viderint , et vero etiam antequam sese coram adspexerint. In meo certe animo 

 exarsit , quam primum ad vos vocatus fueram. 



Jam per aliquod temporis spatium in inferiori statione expertus sum , quam 



