( 228 ) 



bonum , saltern licitum est. Cum autem ita se res habeat ut lex vitam hominis 

 externam, si ita loqui fas est, dumtaxat, respiciat, finem suum attigerit necesse 

 est , simul ac externe homo imperio ejus obtemperavit. Hue usque tamen obtem- 

 perationis nullum est obtemperanli meritum , gratia nulla $ ita quidem ut nisi 

 interior! quodam affectu animus assentiatur , gratulari sibi non possit qui obtem- 

 peraverit. Quod qui non admitleret eum , et qui sciens volensque et qui im- 

 prudens homiuem necaverit, pari supplico afficiendos esse, censere oporteret. 

 Manifestum est igitur in ipso homine recti normam esse et legem cujus niliilo 

 magis vim et aucloritatem effugere possit quam aut mutare naluram suam aut 

 exuere rationem. Haec idcirco disputavimus , ut stabiliremus pliilosophiam mo- 

 ralem universali hominum omnium conscientias superstructam esse. Quod eo 

 magis causae nostree profuturum duximus , quo omne nostrum argumentum in 

 hoc cardine versatur } omnis enim , ut ait Tullius , quae a ratione suscipitur de 

 aliqua re institutio , debet a definitione ordiri , ut intelligatur quid sit id de quo 

 disputelur. 



