( 2 3o ) 



Quemadmodum in mente artificis imago quaedam praefixa est perfects illius 

 pulchritudinis , ipse quam in telam transferre , excidere in marmore , sonis ex- 

 primere conatur; sic quidquid homo cogitat aut agit, ita cogitare debet atque 

 agere , ut omnia cum virttite , summa ilia mundi moralis pulchritudine, consentiant. 

 Pauci quidem , quibus prae caeteris mortalibus natura favit , pulchritudinem in 

 operibus suis exprimunt 5 at frustra nemo pulchritudinem moralem optaverit , cui 

 novum in dies honorem splendoremque conciliare quisque valet. Virtus , quam 

 Kantius in rationis humanae nisu versus rationem puram, summum perfectionis 

 exemplar, positam vult , infinita est neque adeo ullis se hujus mundi rebus as- 

 similari patitur. Virtus rationem supponit cultissimam , tantamque imaginandi vim 

 cui continue summum illud atque perfectissimum quod mente concipitur, obver- 

 sari possit. Qui culmen attigit , in quo virtus collocata est , pulcherrimum libertatis 

 atque rationis triumphum obtinuit. Verum , ut eo quis pertingat, non una ei 

 pugna pugnanda est : homo speciem quamdam reipublicae singularis refert , qua? 

 stare non possit , nisi certis legibus regatur , quae ordinis atque libertatis mode- 

 ralricem vim adversus maleficos factiosorum sensuum impetus tuentur. In homine 

 principia duo sunt sibi obversantia , quorum alterum veram affert libertalem , 

 alterum , sub specie quadam libertatis , licentiam , servitutis sociam. Hac in pugna 

 sensuum cum ratioae, disciplina moralis hominem sublevat, ab ejus rationibus 

 quid sit alienum commonstrat , eique arma praebet adversus renascentem assidue 

 cupiditatum hjdram , viamque pandit ad felicitatem monstrata virtutis via , in 

 qua omnis est et magnitude et majestas ! Quum vero virtus rationem maxime 

 perpolitam supponat , ad illam requiritur intima sui ipsius cognitio , ibique virtus 

 adesse non potest ubi sit legum moralium ignorantia. Virtus stimulus est additus 

 conscienliae quo base nos impellit ad percurrendum eum vitac tramitem quern 

 ratio descripserit. Ilinc autem perspicitur moralis noslra naturae studii utilitatem 

 tarn late porrigi , quantum vitas ipsius actiones porrigantur } ab officiorum prae- 

 ceptis , et foedera quibus regna sociantur , et contractus civis cum republica , 

 reipublicoe cum cive et communio omnium inter se hominum , pendent : multa 

 sunt , inquit Tullius , in philosophia et gravia et utilia , accurate copiojeque a 

 philosophis disputata 5 latissime patere videntur ea qua de ofticiis tradita ab illis 



