in natura nostra morali fontem jurium naluralium esse quaerendum , hoc 

 verum esse eorum effectus omnes ex officiis nostris moralibus profluere, cum 

 necessario causae conditio omnis ad effectus sit trahenda. Quisque autem jure 

 utitur , utitur et facultate jus suum a caeterorum injuriis et lassionibus tueudi } 

 leges enim , uti docet CI. Haus , cuilibet suam juris quasi regionem , in qua libere 

 possit circumvagari assignant , eamque per juris regiones omnibus reliquis assi,- 

 gnatas circumscribunt atque determinant, ita ut, quidquid intra illos juris limites 

 agamus , jure agamus 5 alterumque qui suam juris regionem transgressus in nostrain 

 irrumpat , vi arcere et in suam repellere liceat. Quomodo vero vis hsec atque 

 potestas adhiberetur, nisi eodem quo ipsa, unde oritur , jura, dirigeretur, nisi, 

 inquam , ad vitam nostrain moralem juvandam , tuendam et quasi vivificandam 

 adhiberetur ? 



Hactenus de principiis egimus , quibus ducibus quid sit jus naturale rite in- 

 telligatur 5 superest ut quaeramus quomodo studium philosophiae, moralis , cum 

 reliquis juris naturalis partibus , cum jure publico et gentium , cohaereat. Jus 

 publicum naturale vocatur : Doctrina de jure quod civitati erga cives civibusque 

 erga civitatem secundum solius rationis principia competit. In ea vero sequentia 

 praecipue quaeruntur : quae sit civitatis origo $ qua ratione civitas sit constituenda } 

 quas sint civitatis forma? possibiles ? Quorum solutionem nullam cogitabilem esse , 

 nisi natura hominis penitus explorelur , sequeutia monstrabunt. Plurimum erraret 

 is , qui caetus homiuum fortuito confluxisse arbitraretur , eoque funesticis , quod 

 hujusmodi error scientiarum fundamenta subverteret, quas circa constituendam 

 perficiendamque civitatem versantur. Nisi enim socielas antiquiori quadam justitia 

 innitatur , nisique id firmiter omnes credamus , quam diu turbis carebimus ? 

 Quamdiu salva erit vita civilis inter undique rebellanlium furentiumque tumultus , 

 ubi propriis lassati furoribus in potentioris cujusdam servitutem mox concessuri 

 simus ? Societas absque ordine , coucentu , convenieutiaque ne cogitari quidcm 

 potest-, et finem suum et formam habet a natura quae semper sapiens et sibi 

 constaus , media proposito sibi fini semper aptando , in operibus suis sola perfectam 

 et perpetuam pulchritudinem exprimit. Incredibile quidem est quot modis ori- 

 ginem naturamque societatis exponere conati sint. Yariarum ea de doclrinarum. 



