foret, nisi communi quadacn vi sanciretur, nisique aliquid sit quo refragautes 

 compellantur. 



Quundoquidem lex communis commune quoddam imperium postulat , certum 

 est sine quodam principalu (souverainete) societatem nullam esse. Principatum 

 autctn inlclligimus summam potestalem ex omnium consensu et volunlate con- 

 stantcm , cui submilluulur quicumque terram definitam incolunt. Quo sine 

 summo imperio homines civili communitate consociati , nulla obedientiae commu- 

 nione conjunct!, solitarii jam degentes, suae dumtaxat voluntati aut verius imbecillitati 

 indtilgcutcs , pejori sane ac extra civitatem ipsam conditione uterentur. Rite tamen 

 haec intclligenda suut ; neque cnim existimandum , supremam hanc potestalem qua 

 libcrtas immoderata compose itnr, eatenus valere, ut ex homine servum efliciat} 

 contra est ul majorem liberis jam hominibus libertatem praetendat, quippe 

 quac tutiorcm cuique jurium suorum usum prastet. Quicumque nimirum ex 

 socioruni conscnsu summo potilus est imperio, quum nullus in hoc rerum universo 

 a legibus inuiiiinis sit, suis legibus uon caret; summum imperium, cum hominis 

 conjtinctum natura atquc una cum socictate uatum , recte institutum non est nisi 

 lioinincm ad eos fines perducat, propter quos in societatem ipse venit. Suis 

 ipsum termini's , quemadmodum summum numen sua ipsum sapientia , continetur , 

 penesque illud est, ea solum imperare , quae raaxime ad hominis perfectionem 

 et felicitatcm pertineant , et praslare ea quaecumque ab ejus morali uatura pos- 

 tulenlur. Ex quibus autem recte colligitur, veram supremae potestatis civilis , cum 

 homine qua ipse ens morale est coujunctae , cognitionem informandam non esse 

 nisi perspccta hominis , a qua ducit originem , el in qua sedem liabel , natura. 



Hanc autem circa legem communem vel principem cui sancicnda- et defen- 

 dendae summa polcstas dcstinata est , gravissimam quasslionem philosophia juris 

 public! solvendam proponit : qualis isla lex sit oporlet quave forma et indole 

 pnrdita ut civitati apta sit , cujus membra naturam habent moralem ? Atqui si 

 veram societatis rationem inimus , ejusque causam in morali hominis natura quas- 

 i imus , < jiui'slio hasc faciltime solvitur. Cum homines sub civilium legum tutelam 

 ( onlugiiint , ut secure jura sna exercere queant , patet civitatis constitutionem 

 ^utea voce recentiore signilicatione utar) quae hanc securitatem non aflert , eo 



