varum ordinem tanquam somniis quibusdam qnae insigni nomine philosophica 

 vocant , contrarium contemnant, indeque legum latarum studium prorsus ne- 

 gligant } quo vel maxime verendum esset ne legislatoris sententia atque majestas 

 derisui atque contemplui haberentur. Esto quod philosophus sciential sua2 in 

 dolem unice secutus rerumque ipsarum prout sunt immemor, e mundo nescio 

 quo superiori ideas quasdam convocet quibus soils acquiescat; ita, neque dif- 

 fiteor , fiet forte , ut aliquid quod ab aaterno verum est , proferat : quid autem 

 si ad eas artes quibus homiui hac in terra medendum est, se deinde converterit? 

 Nonne timendum erit ne nobis terra; Lujus tedium ingerat , malorutn quibus 

 torquemur medicinam non prsestiturus ? 



Alterius porro sententiae sumraam hanc esse apparet , ut principem locum 

 legibus positivis concedat nihilque probet nisi quod positive sancitum sit, et 

 pbilosophicam cognitionem nullo alio munere nisi servaa et ancillae fungi velit} 

 neque vero buic methodo qua3 priori in omnibus fere opponitur , magis assen- 

 timur j si res enim accuratius perspiciatur , in promptu est , earn ad stabiliendam 

 necessitudinem inter philosopkiam atque juris scientiam nihil omnino conferre, 

 eamdemque nulla alia ratione ab empirismo ipso discrepare , nisi quod sub ea 

 lateat simulata philosophic aeslimatio. , 



Tertia vero quam nominavimus sententia , quae veritati conjuncta magis vi- 

 detur , extrema fugiens , neque philosophiam a rebus historicis exulare sinit , 

 neque historicis notionibus justo majorem vim tribuit vel auctoritatem : legem 

 nempe rationis suo jure non spoliat , positivae legislatoris voluntati nihil derogat, 

 eamque in animis jureconsultorum vim profert , qua optimis in civitatem officiis 

 prsestandis perpetuo invitentur, quin extra civitatem evehantur. 



