( 288 ) 



tre'sor public devient le palrimoine des particuliers : la republique est une 

 depouille , et sa force n'est plus que le pouvoir d6 quelques citoyens , el la 

 s> licence de tons. (Esprit des lois , liv. Ill, ch. III). 



Nonue, his verbis , Spartaa corruptae , Athenarum sub Pericle, Romae bellis 

 civilibus dilaceratae , Garthaginis Annibalis tempore , Syracusarum , etc., omiiium 

 denique democratiarum corruptione laborantium , conditio exponitur? 

 . Jarn apparent demagogi qui facile ad partes suas populum nullo fraeno 

 coercitum allicientes , civitatem in anarchiam immergunt , eamque ad pcrniciem 

 trahunt } jam in scenam prodeunt Alcibiades , Dionysii , Syllae , Marii , etc. 5 

 jam nomiisi corrnpti magistratus, qui, ad suam corruptionem occultandam , 

 publicam corruptionem augent } jam venduntur suffragia } jam impensaa ad ea 

 emenda necessaries et pecuniam publicam praedando , et populi opes exhau 

 rieudo , resarciuntur} additis, ad attenlionem alio deflectendam, ejusdem populi 

 pauperlati , luxus illecebris 5 jam magistratus venales fiunt ; unde , ad eos asse- 

 qnendos , factiones , rebelliones , bella civilia } jam locum habent , ad populum 

 exercilusque ambition! devinciendos , istae pecuniae distributiones , quae civis 

 aninium tollunt , eo quod si iis qui intra naturae fines vivunt, optandae sunt 

 tantummodo patriae gloria gloriaque sua , homines luxu corrupti , contra , a legibus 

 quae eos vexant abhorrent , et nonnisi privata commoda respiciunt : sic in de- 

 mocr^tiis Graecis Romaeque , divites opes suas in festa, canentium choros , currus, 

 equos stadio destinatos , magistratus onerosos , impendunt } jam quod de libertate 

 superest grave fit } et aut tyrannus prodit , cujus nonnunquam proscriptiones 

 gentis animum vilem reddunt eamdemque gentem servituti praeparant , ut Romae 

 evenit sub Sylla et Mario ^ aut licentia effraeuata civitatem anarchiae tradit; sicque 

 ex corruptione in democratia nascuntur demagogia et ochlocratia , quae vulgo 

 civitatum democraticarum exitum designant ^ namque in his magis adhuc quam 

 in cseteris civitatibus , frustra ordinem reducere conarentur. In monarchia, 

 princeps malum aut temperare aut saltern dirigere forsan poterit ; in democratia 

 autem , pestis est insanabilis , quoniam ille solus qui legibus necessariis remedium 

 afTerre posset, a remedio abhorret, illudque rejicitj quoniam castigans atque 

 casligatus, eques et equus (S. V. C.), una eademque esset persona, quod repu- 



