(3i4) 



ncitatus, confugiet. Populos enim non praeterit, si sibi dominos dederunt , se 

 ita egisse ut ab his contra oppressionem defenderentur , ut bona sua , libertas , 

 vita , tuta redderentur : et si illis manifestum fit hosce officiis suis non fungi , 

 jngum iniquum atque tyrannicum excutere conabuntur. Reipsa historia probat 

 omnes fere principes qui hanc populi vocem contempserunt, regnum habuisse 

 continuis motibus rebellionibusque agitatum } saepe quidem lieu ! misero crucia- 

 bilique exitu periisse ! Ut recentioribns temporibus acquiescam , nonne tris 

 tissima talis exitus exempla praebent Henricus VI, in Germania 5 in Anglia Carolus I 

 et Henricus VI } in Gallia Henricus III , et , nostra state , infelix Ludovicus XVI ! 

 Sic in patria nostra , cum Zuenliboldus , Lotharingire princeps , opinionem 

 a se alienasset , plurimi comites omnesque episcopi ab eo deficiunt , rebellant , 

 eumque tandem in praelio trucidant. Sub regno debilis avarique Wencella? , 

 Lovanii ducis , demagogus isle Couterel nobilium erga populum tyrannide ulitur, 

 ad hunc in omnia flagitia irnmittendum , ejusque felicitated prosperitatemque 

 delet , specie eum ab oppressione liberandi. 



Ponamus principis opinione destituti , in ejus consiliis atque susceptis , res 

 male cedere , illumque in periculum venire : qua ratione , quaere , sese de re 

 expediet T E contrario , princeps opinione publica fretus , bosce adversos casus 

 non timebit : semper ei in manu erunt remedia ac opes formidandae. Sic una 

 expeditio , unumque dein proelium , vastum everlunt imperinm hujus imperatoris 

 qui Alexandri virtutem ac interritum animum , summa3 Julii prudentias jungebat, 

 opibusque militaribus usque eo inviclis , sed sine praesidio potentiore ac stabiliore 

 opinionis publicae , debilibus , ulebatur} dum ex altera parte ejus superba asmula, 

 antiqua Albio, hac opinione potens , totius fere Europae , contra earn sub 

 vexillis ubique victoribus ac reformidatis pugnare coactae, varias aggressiones 

 repellit. In patria nostra , Henricus II et Henricus III , Lovanii duces , qui 

 glebas addictos iniqua ac inhumana servitute liberaverant , opinionemque pu- 

 blicam omni ratione, praesertim pacis amore , sibi conciliaverant, diu et placide 

 regnarunt , nullis , ut omnes alii horum temporum principes , bellis agitati 5 

 suosque subditos felices divitesque praestiterunt. 



Quod ad prosperitatem allinet praeter ea quae in genere diximus , alia etiam 



