4'7 



^^y^f 



PARS SECUNDA. 



MEDICAMINUM IN GENERE NECNON EXCITANTIUM ET TONICORUM AGENDI RATIO. 



Mcdicaminum agendi norma intelligitur mutatio ista magis minusvc perdurans , 

 liu jus in circulationcm , respiralionem , absorptionem , digeslionem , nutritionem , 

 secrctiones et excretiones , necnon in auimi facultates actione suscitata. Pro 

 phaenomenorum ab illo suscitatorura prorogatione , pro loco vel spatio, ut ita 

 dicam , in quo peragitur medicatio , haec vel localis, vel generalis dicitur. 



i. MEDICATIO LOCALIS. 



I i est quse ultra superficicm aut organon cui applicatur medicamenlum non 

 exlenditur : in generc observatur , quum substantia medicamentosa sub minima 

 dosi.cxhibctnr , aut corporis partibus externis leviorisque momenti applicatur; 

 sic, v. g. , sulfas zinci solutus, conjunctivas sanae applicatus, actionem omnino lo- 

 calem exercet , etc. Altamen hunc efi'ectum nonnisi in statu sano localem , aut 

 quum afTectio debellanda parum intensa est , in casibus oppositis generalem fieri 

 posse animadvertendum est. Sic oculo inflammatostimulatoque, eadem sulfatis zinci 

 dosis phaenomena generalia procreabit. Medicatio localis igitur nihil nisi partis 

 viventis status pracscntis est mutatio , nisi mutationem in functionum exercitio 

 afferat. 



Pbarmacologus , quum medicaliones locales sedulo perspicit, eas primum sub 

 duabus causis varias esse agnoscit : prior in medicaminis natura et impressione , 

 pro variis substautiis, variis attamen in medicaminibus ejusdem classis magis 

 minusve analogis, posterior, in partium quibus applicantur medicamiua dissi- 

 niililudinc quaerenda est. 



53 



