( 445 ) 



PARS TERTIA. 



Jam guaeritur mini stimulatio gcncralis , rcmediis cxcitan tibus tributa , sit semper 

 necne sibi similis " an varia tantummodo pro gradu actionis actae sistat eorum po- 

 testas necne F 



Experimenta in me ipsum et alios , nd medicamintim turn tonicorum , turn 

 excitantium actionem agnoscendam tentata , stimulationem excitantium ge- 

 neralem baud semper sibi similem , neque illam pro gradu tantummodo exci 

 tationis act a; variam csse probant : etenim cadem ejusdem excitantis dosis , apud 

 me, apud senes, feminas, infautesque varii temperament!, baud eosdem, ut 

 vidimus, produxit cllcrtus ; et, ut postea videbimus , haec stimulatio generalis 

 non tantum pro gradu excitationis actae, varia est, unde diversitas in phasno- 

 menis generalibus , et etiam pro aliis causis orietur. Medicaminum vis , et 

 organorum sensibilitas unica sunt momenta , quibus medicationis phaenomenis 

 primariis mutatio afTertur , et frustra nonnulli contendunt medicaminum 

 eflectus proximo? semper sibi similes esse : etenim in illorum actione eaedem 

 sunt contextuum viventium stimulatio , debilitasve } modus autem quo contex- 

 tuum impression! acceptae respondent, quam plurimum difFert. Et phaenomena 

 generalia non tantum secundum medicaminis vim , organorumque sensibilitatem 

 varia sunt , sed etiam secundum sympathiarum et vasorum absorbentium vim , 

 atque aflectionum in oeconomia adstantium naturam. Tandem pars quam orga- 

 uisnuis ex medicaminum impressione accipit maxime varia est, et phenomena 

 valde diversa , seepiusqne baud exspectata oriuntur. 



Procul abest ut phaenomenorum excitantium usu suscitatorum intensitas semper 

 eadem sit , ut multo potius , vis vel debilitatis auctaj gradus cum dosi adhibita in 

 relatioke non versetur; et istius discrimiuis causa in individuorum sensibilitate 



