72 A, M N T A T A 



Epist. ad Eccl. Londin. , 1573. it. Guil. I. Ep. ad 

 Eccl. pereyr. Any I. 1572. 



(10) ' Ofschoon het den Almagtigen behaagd heeft , 

 over die stad naar zynen Goddelyken wil te beschik- 

 ken, en dezelve uit onze handeu te nemen, sullen 

 wy Hem en zyn Goddelijk woord daarom verloochenen 

 en verlaten is daarom de sterke hand Gods eenig- 

 zins verkort? en zyne kerk en gcmeente te niet ge- 



bragt ? Gy schrijft ons , dat men U zow 



laten weten, of men ook met eenig groot en magtig 

 Vorst in vast verbond staan. Wy ivillen niet nala- 

 ten U hierop voor antwoord te geven, dat wy , eer 

 9 toy ooit deze zaak, en do bescherming der Christe- 

 nen en andere verdrukten in deze landen aanvaard 

 hebben , met den oppersten Vorst der Vorsten (met 

 den machtigsten Potentaat aller Potentaten) een zeer 

 vast verbond gemaakt hebben, dat wy geheel verze- 

 kerd zijn, dat wy en alien, die daarop hun vcrtrou- 

 wen vestigen , door Zyn magtige hand, in spijt van 

 alle zyne en onze vyanden, ten laatste nog zullen 

 outzet warden , zonder dat wy intusschen eenige an- 

 dere middelen , welke ons de Heer der lleerscharen 

 heeft toegeschikt, hebben, of alsnog willen laten voor- 

 bygaan." Bor , 1). I. 447, 448. 



Haec ita refert Hooftius noster : Een kloek en 

 manltjk hart plagh , ook in spijt der tcederspocdt , 

 ankergrondt aan de hoope te vinden : d* anoctvalli- 

 t ghen en blooden door den raadt der vreze verrukt te 

 worden. Welk eene onervarenheit zich in't verkee- 

 ren der wereldsche dingcn t'ontzetten ! ivelk eene 

 wankelbaarheit om f t misnal eener stad, hoewel ooter- 

 hitter en deerlijk , te zicichten ? eeven oft Gods arm 



