T II E O L G 1 C A. 89 



posfe, ut omncs, qui docendi munus in coetibus 

 patriae nostrae reformatis fustinenr, unum eundem- 

 que doctrinae Christianac rradendae ordincm ac 

 modum probentceterisque omnibus praeferant; ob< 

 dare enim dicunt multiplicem illam fen tent iar um 

 diverfitatem , quam cernimus in hominibus eruditis 

 virisquc doctis. Sed, in niagnd varietate fententia- 

 rum , de rebus ad doctrinae Christianae fumraam 

 liaud pertinentibus , locum tnmen habere potest 

 aniica phirimorum confenfio in rebus niagni ad re- 

 ligionem momenti. Eaque confenfio reruirirur ab 

 omnibus Christo fidem habcntibus, quorum cst eiq 



XVplO$ , SV TTVSVftZ 5 (JLIX, TTlffTl? , 8V paTTTlfftX j dO- 



cente Paullo Apostolo , Eph. IV: 4, 5. Ita , qui 

 facris , a fuperftitione , dominatione et erroribus 

 Romanae Ecclefiae liberatis , fum addict! , in mul- 

 tis religionis capitibus profitendis concordant. Si- 

 militer uni\ confentire posfunt docti pariter atque 

 indocti, de nonnullis doctrinae Christianae capi- 

 tibus , de quibus alii , five Lutherani , live Men- 

 nonitae, five Remonflrantes dicti, disfentiunt. At- 

 que ita etiam , inter Doctores et Aniitlites, qui 

 fponte muneris ecclefiastici adnrniftrationem in Ec- 

 clcfid reformat^ fuscipiunt, Inctim habere potest ta- 

 lis confenfio , qualis rcquiritur ad obcdicndum vc- 

 tcri inftituto. Etcnim confentientes in iis , quae 

 hac in cauHl momentum iaciunt , tuto in rebus le- 

 vioribus , falva pace et concordiit , posfunt disfen- 

 tire. Semper in Ecckliu reformat fuere Ducto- 



res, 



