T 11 E O L O G 1 C A. 91 



quae fibi videantur maxime falubria et opportuna. 

 Verurn , fi baec criminatio esfet iusta , nullus am- 

 plius, aut legibus, aut pactis , idoneus relinquen- 

 dus foret locus: nulla agendi norma, nulla regula 

 fine iniuria praefcribi posfet. Quod quam foret ini- 

 quuni et perniciofum , nemo non intelligit. Qui 

 Doctorum munus in Ecclefid nostrA fuscipiunt , id 

 fufl iponte , nulto Ecclefiae lege iusfi , nulla" aucto- 

 ritate induct! , recipiunt. Sciunt , qua lege et con- 

 ditione admittantur , qui adfpirant ad huius raune- 

 ris honores, commoda, immunitates ac gaudia. 

 Propofitis fefe legibus et conditionibus ultro ad- 

 llringunt. Qui baec vincula reformidant , honeste 

 ab ecclefiastico officio abftinere posfunt : munus ag- 

 gresfi , vincula nimis fibi gravia et molesta , fine de- 

 decore posfunt rumpere ; licet enim cuique fuscep- 

 tum onus deponere et ab emolumentis , cum facro 

 inunere iunctis , defillere. Nostro igitur inftiruto 

 ncminis ins laeditur. Contra lege nostrjl eccle- 

 liastica vindicantur iura, turn univerfae Societatis, 

 turn fingulorum coetiuim , turn Ecclefiae praefecto- 

 rum , turn denique fociorum et alumnorum. (90) 



Tertio nobis obiiciunt, qui nostrum vituperant 

 inilitutuni , eo valde impediri incrementum icientiae 

 et doctrinae 1 heologicae in reformat^ patriae no- 



ftrae 



(90) Conf. P. H. van Li s, de eer en het gtzag dsr For- 

 Muliereu van Eenighcid en lijzondcr von d*n Heidelberg- 

 fthtn Catccltittntts verdedigt. Utr. 1785. pag. 2266. 



