THEOLOGICA. 273 



aarzekn zij veclal en drakn lang, eer zij iet van 

 gcwicht ondernemen ; met eenc bevende hand^fchoor- 

 voetende , komen zij tot een bcfluit , en ah dat ge- 

 nomen is, tot de uitvocring ; hunne zucht om in 

 den oudcn plooi te btijven , is zoo groot , dat zif 

 liever het oude oplappen en zich gebrekkig bchelpen , 

 dan vat nieuvfs daarftelien. Tegen groote vcratide* 

 ringen en gcwaagde fprongen zien zij op , ah tegen 

 eenen onoverkomelijken berg. Praeterea , quod a 

 maioribus accepernnt inftitutum , fuam exiftimant 

 posfesfionem , quA exturbari nolunt. Accedit pie- 

 tas erga parentes et proavos, qui liberis et ne- 

 potibus facra repurgata tradiderunt , farta tectaquc 

 confervanda. Zij zijn , inquit Cl. H e r i n g a , (2) 

 gehecht aan het oude , naarmate zij de gedachtcnis 

 van gelicfde Ouders en geeerbtedigde Leermcefters 

 zcgentn. Zij zijn afkcerig van het nieuwc^ naar- 

 mate zij huiverig zijn voor ondankbaarheid en on- 

 eerbicdigheid jcgetis de gctrouwe Leidslicdtn htitiner 

 jet/gd . Vooral tneenen zij hen nog iia twtinsn dood 

 te beleedigen , wanneer zij crkennen , dat de zali- 

 gen gedwaald hebben , dat hunne ifirigtirrgcn gc~ 

 brekkig warcn , en dat een nicr/w giflacht hun werk 

 verbetcrcn kan. Hoc meer goede vruchtcn men de 

 nakomclifi^fL/mp van dt zorg en arbcidzaan.hdd dtr 

 I 'cor orders z>et plnkken , hoe afk eerier men worrit 



van 



t Rudrt -,'tr , V'ul. f. p. :6. , 



