a 74 C O MM E N T A T I O 



van het verfloren dcr inrigtingen , door hen geflieht^ 

 en van het verzaken der gevoehns , door hen gc- 



koefterd tn ingeplant. De Godsdienst zelfleert 



eencn fluijer te werpen op de gebreken van eerbied- 

 waardige rnenfchcn , en vooral , van hen , na htm" 

 nen uitgang , n-cts te vermelden^ dan wat goed en 

 lofivaardig is. Men fchijnt zich dus tegen hen te 

 bezondlgen , wanncer men hunne gcvoeletis , handc- 

 lingen , gcwoonten afkeurt , en dezelve met andere 

 venvisfelt. Men denkt aan vrome Voorouders , ah 

 aan verhetrlijkte Hemellingen^ wier geloof en wan* 

 del ons ter navolging zijn voorgefleld , en wfer werken 



hen volgen. Zij zijn de eer , en de [roem 



van hun nage/lacht : zoude dan het nakroost hen 

 en zich ze.If onteeren , door vmver te werpen , wat zij 

 gcfticht helbcn ? Vident etiam noftrates bona , olim 

 raagni aeftimata ,fibi erepta importune novandi ftu- 

 dio : proinde, quae iis intacta nianferunt, ea ftu- 

 diofius retinent. Ufu didicerunt, mulia nove in- 

 venta et intrufa parinn esfe fructuofa: nolunc igi- 

 tur plura ex hoc genere pericula facere. In pro- 

 verbia abierunt haec : TIQTI omnis mtttano est emen- 

 datio'{a^ [smites antiqjtf ?wn funt fummovendi (^} 

 ttf te commisceto ci*tn novantibus* (c) Quae, fi va- 



lent 



(/) j a c. H ill 1 <! pe n , over net gcivoone ztggen : ai t e v e r- 

 anderinp is peene verbctering, in Viri aeftumatisfimi 



dtr Qverdefikingen , Uir. 1790. p. 39; 416, 

 Frov. XX?I: t:;. XXIli: 10. 

 Prov. XXiV: ai. 



