T II E O J, G I C A. 299 



Zotidagsafdeciing hctidfdc hcrhaalt *dat men reeds 

 eem of inter m alcn nit deszelfs mond vernomen 

 hecft ; ctlieye ! is dit daarom nitttdoos ? IPti voor- 

 onderftellen , dat die Iceraar ecn man is , vfitn htt 

 mch aan kundc , noch aan hartelijke in genomes 

 hcid met het Evangelic hapert , en dU dus , noch 

 nietigc din gen te berde brengt , noch uit JlorJig- 

 heid , gclijk men het heet , de oude Ics opzegl : 

 maar is er dan aan te twijfckn , of de gedurigc 

 herhaling van hct reeds door hem voorgedrage?<e 

 komt met dc algcmccnc behoof tc ovcreen? Bicdt dc 

 opcnbare katechismus-prcck aan de huisfelijk? ka- 

 techizatie niet als hct ware dc hand , om dc jettgd 

 tot het aflcggen ccr.er behoorlijkc beli/denis van den 

 godsdienst te behvamcn? Hceft zij de wehladi&o 

 flrckking nict , om die lalrijke fchare van otikun- 

 digcn ondcr onze Icdtmaten althans ccnigermalc tc 

 iccren, het gun zij bij hunnc aanneming in dc ge* 

 meente moesten gnveten hsbbcn ? Helpt zij dezul- 

 ken^ die gehetl de week met aardfche bezighedcn 

 doorbrengen , nict bcwarcn , dat zij die hoofdwaar- 

 heden van den godsdienst , wet he hun tot rigt/tioer 

 van hun hven zijn moeten , niet gehtcl vergetcn ? 

 Nog nicer , de katcchis'mus-preek houdt hct midden 

 tusfchen de cenvoudige katechizatie , en hct gcleerd 

 ondcrwijs op de hooge fcholcn en bsvat dus dingtn 

 genoeg , die ook door wclgcorfcndc bdijdcn van hct 

 Evangelic verdlencn gchoord en ovcrdacht tc war- 

 den. En gcnomcn zr/fs , dat die hnn blootelijk 



her- 



