J U R I D I C A. 9 



nis 9 quamvis de hac sint, qui dubitent (i). At> 

 tamen, utvidetur, minus recre, quum Ulpianus, 

 in Icge I. ff. dc cond. sine causa , contrarium toti- 

 dem verbis doceat , dicens : qui autem promisit sine 

 causa, condicere quantitatem non potest, quam 

 non dcdit , sed ipsara obligationem. Sed, etsi 

 ob caussam promisit, causa tamen secuta non 

 est, dicendum est, condictionem locum habe- 

 re " (.). 



Eodem fere redeunt , quae cauta fuerant veteri 

 Jure Francico. Pothierius (3) vitia, quae con- 

 tractum nulltim reddere possum , tradit : errorem , 

 vim, dolum, laesionem ; quae, si uno amplccti 

 velis verbo , nihil aliud sunt , nisi defectus libcri 

 consensus, quippe qui singulis his turbatur. Prae- 

 terea addit defectum caussae et vinculi , quo pro- 

 mittens obligatur ad solvendum , quod promisit. 

 (Dtfaut dc lien dans lapersonne , quipromet} (4), 



De- 



CO Cf. cl. Ernst, in Disput. , quae est in BiM. du Ju- 

 risc. ct du Publ., Tom. J. Liv. 3; qui tamen in nota, ad 

 pag. 258* recte 1. 7. . 4. fT. de pactis , quam nonnulli , in 

 quibus Merl. , allegarunt, refert ad causam civilem obli- 

 gandi. 



(a) Add. cf. Yssel de S chopper, I. 1. p. 117. seqq. , 

 qui plures leges ad panes vocavic. 



(3) L. 1. n. 16. seqq. 



(4) Poth. , n n . 47 et 48. latius egit de hoc requisite, co- 

 dice recto, ut videtur, omisso, quum vlx cogitari possic 

 conventio, sivc valida, sive non va'ida, in qua hoc vlnculum 

 deficit. 



