ia C O M M R N T A T I O 



grand vice des conventions ; " nam , non vi- 

 dentur, qui errant, consentire " (i). 



Cave autem hoc ad omnem qualemcumque erro- 

 rem extendas. Secundtim art. mo, ut nullum 

 reddat contractum , error versari debet in ipsa sub- 

 stantia rei, quae in obligatione est. Excluditur 

 igitur omnis error in rei qualitate (a); dum al- 

 tera articuli pars expresse declaret , errorem in 

 persona contractum non vitiare , nisi ea ipsa prin- 

 cipalis causa fuerit , quae alteram ad contrahen- 

 dum compulit (3). 



Quaeritur de errore in motivo , uti dicitur a 

 Francicis scriptoribus , sive in ratione, quae ali- 

 quem ad contractum ineundum impulit , puta , si 

 quis false credens , equum suum esse mortuum , 

 propterea alium emit. Toullierius ^4) ad* 

 mittit et talem errorem ad contractum nullum 

 reddendum , quia in eo falsa causa latet , adeo- 

 que incidit in art. 1131. Attamen, quo- 

 niam credimus , plurimum interesse inter hunc 

 motivum et causam , potius assentimur Pothie- 

 r i o (5) , docenti , propter talem errorem contrac- 

 tum nullum declarari non posse , nisi expresse 



hie 



(1) V. L. 1 1 6. ff. de R. J. 



(2) Cf. tamen Ct. To nek ens, I. 1. pag. 1820, qui distin- 

 glt inter qnalitatem essentialem et accidentalem. 



(3) Vide plura talium generum exempla apud eundem , pag, 

 20 24. 



(4) To till. , It droit civil Franf at s , T, 6, n. 37. 



(5) L. 1. n. 20. 



