3 8 COMMENT ATIO 



que declarare dubitamus , hie nullum locum habuisse 

 errorem , certe non talem , qualem lex admittit , 

 in ipsa scilicet rei, qtiae in obligatione est, sub- 

 stantia (i). Res scilicet fmt 2000. florenorum , 

 qui revera a patre Icgati erant; de his etiam 

 putavit; causa vero a parte filii fmt, ut liberare- 

 tur a debito suo , attamen liberatus non est , 

 quippe qui nihil debuit , adeoque falsa reperta 

 causa, nulltis est contractus (2). Recte omnino 

 perstrinxit M er 1 i n u m Cl. E r n s t i u s propter- 

 ea quod causam aperte confundat cum consensu 

 in eo exemplo , ubi de necessitate causae dixe- 

 rat: ,, Void cTailleurs un exempts 9 qui la rend 

 trs sensible " (3). 



In idem vitium passim incidit To ul Her ins, 

 quod, ut probemus, liceat nobis alterum excitare 

 exemplum , ad quod provocat (4). Cajus Titiae , 

 quam ncptem suam atque heredem putavit , hoc 

 nomine (en avancement tfhoirie*) dedit fundum 

 Cornelianum. Verum, suppositione partus detecta, 

 Titia comperitur non csse neptis Caji, sed extra- 

 nea. Donationem nullam dicit, propter defec- 



tum 



(j) Cf. art. C. C. i no. 



(2) Vid. art. C. C. 1131. To u 11., 1. 1. n g . 168., hie 

 etiam consensus defectum adesse docet: eodem exemplo usus 

 est Poth. , I. 1. n. 42., qui illud eodem modo ac nos ex* 

 plicuit. 



f3) Cf. Cl. Ernst., 1. 1, pag. ss8, 



(4) L. 1. n". 170. 



