J U R I D I C A. 9 



ea, quae jubct lex aut aequitas. Propter utrum- 

 que igitur pretium accipere aeque turpe est. 



Denique restat , ut videamus de effectu conven- 

 tionis , quae causam habet illicitam obligandi. 

 Jure Romano distinguebatur , utrum causa illicita 

 sit ab utraque parte , an vero tantum a parte ac- 

 cipientis. Contractus quidem semper erat nullus , 

 ita, ut promittens ad solvendum nunquam posset 

 cogi ; posteriori vero casu , quod ob talem causam 

 datum jam erat, repeti poterat, priori autem non 

 poterat , secundum regulam : ,, in delicto pari me- 

 liorem esse causam possidentis " (i). Ubi 

 autem et dantis et accipientis turpitudo versa- 

 ,, tur, non posse repeti dicimus. Quotiens 

 autem solius accipientis turpitudo versatur, re- 

 peti posse " (2). 



Hanc autem doctrinam justis atque aequis niti 

 rationibus, docet Pothierius (3), unde, eo 

 auctore (4), et nostri juris facta esse videtur. 



Causae a parte accipientis tantum turpis exem- 

 plum afFert Pothierius idem , quod modo lau- 



da- 



CO Vid, Lex. 5. ff. de condiet. s. c. Eandem distinctionem 

 admittit Grotius: vid. Inleijdingh etc., J. 1. . 43. 



(7) Vidd. Lex. 3,4. S3' ff de cond. ob turp. c. Add. 

 Lex. 0. ibidem et Lex. modo laud. In 1. 1. 4. Ulpia- 

 nus rein multis exeraplis illustrar. 



(3) L. 1. n. 45- 



(4) L. 1. n. 44. Add. Merlin., Quctt. de Drtit , 1.1. 

 . i. n*. 2. et Delv. , I. 1. pag. 121. 



