L I T E R A R I A. 57 



Eodem die sub vesperam liostes riirsus altum 

 cxstruxcrunt arietem, et muros minati sunt. Sed 

 Joseph us et Judaei , quamvis per tottim diem 

 pugnavcrant , iterum hostibus fortiter restiterunt, 

 licet alii super alios catapultarum et ballistarum 

 ictibus caderent , nequaquam tamen a muro depel- 

 lebantur, sed flammis et saxis ferroque adversarios 

 petebant, qui arietem adducebant. 



Per totam noctem sine remissione pugnabatur 

 et ab utraque pane fortitudine et valore omnes 

 excellebant. Terribilis erat adspectus , cum se- 

 quenti die lux oriretur, ct ingens erat numerus 

 corum qui occisi aut vulnerati erant. Percuss! 

 autem metu sunt incolae cum viderent in quonam 

 versabantur periculo : sed Josepbus mulieres , luc- 

 tus et lamentationes edentes, domibus includere 

 jubet et iterum incolas comparat ad fortiter resis- 

 tendum. Iterum ad dolum recurrit; oleum nempe 

 ardens perfundi jussit in Romanos, qui urbem 

 capere conabantnr, qua in re tarn felici successu 

 gavisus est, ut impctum repellerent Judaei. Jam 

 autem Vespasianus aggeres altius tolli turresque 

 erigi jussit, unde Judaei a muris prohiberemur. 

 Transfuga porro ei narrat quo perductae essent 

 res Jotapatanorum , et inde animum resumsit : 

 scalas denuo urbi admovere jubet. Frustra jam 

 Judaei fortiter ei resistunt; Titus et Sabinus, 

 ambo duces Vespasiani , primi muros conscendunt , 

 et mox totus in urbem ingreditur exercitus. Mag- 



u a 



