L I T E R A R I A. 65 



potestatem suam eum redigerent, eumque suppli- 

 cio adficerent; sed ab alia parte Roman! , quo- 

 ties cladem acciperent , Josepho illud imputave- 

 runt, ac si ex ejus proditione accidisset, quoniam 

 nullam ei fidem habebant; turn semper imperato- 

 rem appellabant eumque obsecrabant , ut poenas 

 de Josepho caperet. Sed Titus , qui belli vicis- 

 situdines mine secundas , mine adversas, non ad- 

 scribebat Josepho , qui sibi jam tanta fidei signa 

 et testimonia praebuerat, militum furorem et viam 

 semper mitigabat eumque in honore habere perge- 

 bat. Josephus etiam ita ei profuic , ut , cum post 

 praclia horrenda, pugnasque acerrimas tandem 

 urbs caperetur, a Tito potestatem acceperit eli- 

 gendi ex praeda quicquid vellet. Rogavit tune 

 nullam divitiarum , argenti aurive copiam , sed 

 Codicem librorum sacrorum , qui in urbe inveni- 

 retur, cujus ei usus dein certe magnus fuit (i). 

 Parentes ejus in urbe capta sine dubio mortem in- 

 venerunt , nulla saltern eorum fit mentio , sed 

 quum adhuc viventem invenisset inter captivos 

 unum ex fratribus , a Tito hujus libertatem peti- 

 vit smiulque amicorum quinquaginta: quod non 

 modo lubenter ei permisit Romanus sed et ei con- 

 cessit potestatem in templum ingrediendi, in quo 

 inclusa erat magna captivarum mulierum et pucro- 

 rum multitudo , ibiqtie quotquot invaiirct amico 

 rum et familiarium, hosce' omnes liberandi ; qi'.i- 



bus 



(i) Conf. in vita . 75. ct infra cap. II. hujus commentationis . 6. 



HOEV. 





